En iyisi düşünmemekti. Kaçmaktı. Kendi içine kaçmak. Fakat bir içim var mıydı? Hatta ben var mıydım? Ben dediğim şey, bir yığın ihtiyaç, azap ve korku idi.
Reklam
Bazen insanları, acılarında ki benzerlik kadar birbirine bağlayan hiçbir şey yoktur.
Mutluydum ve yazamıyordum. Sonra acıyı ve kederi öğrendim.
Anıların güzel olanları da, kederli olanları da insanı hep hüzünlendirir.
