Burada , bu sefil hayatta tek kaygımız Tanrı'yı kullanmak.Bizi bütün bu kötülüklerden koruması için Tanrı'yı bir şemsiye gibi açmaya kalkışmak küstahlık doğrusu!
mutsuzluğa taparak onu oluşun etkeni ve cevheri haline getirdigimizde, alnımıza yazılı akıbetin berraklığı içinde, bir felaket şafağında, doğurgan bir cehennemde yüzeriz.
....hata yaptığı anda servetini, hatta canını kaybedebilecek olmayan insanların fikirlerine güvenilmez. çünkü malı, canı, sevdikleri tehlikede olmayan biri doğru düşünemez.