Mirâciyye her yıl Recep ayının 27. Mirâc gecesinde başlayıp Ramazan ayının başına kadar Şehzâde Camii gibi vakıf tahsisatı bulunan salâtin camilerinde başka bazı mevlevîhane ve dergâhlarda okunurdu. Eseri bitişik iki kürsüde yer almalarına itina edilen ve aynı üstaddan mekşetmiş iki kişi birlikte okur, kürsülerin altında oturan zâkirler de her bahirden önce Mirâciyeye mahsus ve usülle bestelenmiş Teşvih ilahileri söylerlerdi. Münâcât okunurken dinleyicilere gülsuyu serpilir, şeker ve şerbet dağıtılır, ayrıca kaynamış süt ikram edilir ve bu iş vakıf yolu ile yürütülürdü.
Muhibbî’nin elyazması güzel bir divan nüshasını görmek isterseniz Fatih’te Millet Kütüphanesi’ne gidiniz, orada Ali Emirî Efendi’nin vakfettiği kitaplar arasındadır. Yazı o devrin ünlü din bilgini Ebussuud Efendi’nindir. Üstündeki tuğra da Sultan Süleyman’ın eliyle çekilmiştir.
Biz elimizdeki matbu nüshayı açalım, ilk şiir bir “münacat”:
Zikr-i bismillahirrahmanirrahim
Aşikâre gizlüye sensin alim
Derdmendim, derdime eyle deva
Ki kamu hastalara sensin hekim
Hamdilillah kim Muhammed ümmeti
Eyledin bû bendeni ya Kerim
Son nefeste sakla imanım benim
Bulmaya yol ana şeytan-ı racim
Mustafa’nın hürmetine ya İlah
Sen müyesser eyle cennat-ı naim.
Reklam
Bu Fedayi rahi hakka taliptir
Tarikatın ahkâmını biliptir
Arifler menzili üç mafatiptir
Bir münacat bir tefekkür bir niyâz
namaza konsantre olmak
●Bundan başka, yardımcı çarelerden birisi de, henüz tahrimden/iftitah tekbirinden önce kendisini buna hazırlamasıdır. Mesela ahiret hayatını hatırlamalı, burada Rabbine yakardığını, münâcât yerini düşünmelidir. Allah’ın huzurunda kendisinin hesaba çekilmekte olduğunu hatırlamalıdır. Kıyametin dehşet saçan durumunu gözleri önüne sermelidir. Dolayısıyla namaz sırasında kendisini meşgul edebilecek şeylerden, tahrimden/iftitah tekbirinden önce kalbini yukarıdaki yollarla vesveselerden arındırmalıdır. Nefsi için bir meşgaleye ve vesveseye neden olabilecek hiçbir şeyi bırakmamalıdır.
●Okumakta olduğun Kur'ân'ın kıraatın ne manaya geldiği üzerinde düşünmek
Kul, okurken, tesbih ederken ve dua ederken namazında sadece Rabbine münacat eder.
Sayfa 286 - litera
hadsiz bütün zîhayatın ayrı ayrı rızıkları, vakti vaktine kuru ve basit bir topraktan, rahîmâne, kerîmâne verilmesi ve hadsiz o efrâdın kemâl‑i musahhariyetle evâmir‑i Rabbâniyeye itâatleri, rahmetinin her şeye şümûlünü ve hâkimiyetinin her şeye ihâtasını gösteriyor.
Reklam
Reklam