Sayfalarca Anlatabilirim, Çok Etkilendiğim Bir Eser Değerli Yazarımıza Çok Teşekkür Ediyorum. Okuyan Okumuyan Bütün Kardeşlerimin Okuyup Ders Çıkarmasını Ve Buna Göre Çizgilerini Gerçten Bilmesi Gerekir. Hikayenin Sonunda Babadağlı Yusuf İçin Gerçekten Çok Üzüldüm, ve Deli Hamzayla Sonu Aynı Olması Hüzünlendirici. En Güzel Taraf Taykurt'un Mücadelesi, Desteği ve Piyon Olmaması... Kütüphanemdeki Gizli Derinlerde Kalmayacak Ve Nasip Oldukça Sürekli Okuyacağım... "Işığım yok benim ve pencerem, duvarlarımı yıktım, özgür bir ölüye dönmeden" Bir piyon devleti uğruna neleri feda eder? Peki ya bir gazeteci, özel haber için neleri göze alır? Eylem Tok, toplumsal gerçekçi yeni romanıyla karşımızda. İnsanın hissettiği acıları okura aracısız aktarmadaki ustalığıyla tanınan Tok bu kez kalemiyle, unutulmuş semtlerin üstü çizilmiş gençlerini konuşturuyor. Hırpalanmış, hor görülmüş, kökünden koparılmış insanların "yırtmak" için neler yapabileceğini gözler önüne seriyor. Gündemin sürekli değiştiği ve dudak uçuklatan türden haberleri dahi kanıksar hale gelen Türkiye, yine benzeri ancak filmlerde gerçekleşebilecek bir kurguyla koltuklarına kilitlenecek. Yoksunluğun ve değersizliğin kol gezdiği İstanbul'un "en tehlikeli" mahallesi... Suç, şiddet ve uyuşturucu girdabının ortasında çocukluk arkadaşı üç bitirim delikanlı... Peşpeşe işlenen ve devletin parmağı olduğundan şüphelenilen 9 seri cinayet... Akıllara durgunluk veren bir olay örgüsü... Ve çaresizlik örgüsünün ölüm sessizliğiyle atılan ilmekleri: Gizli servisin maşa tetikçileri, ideolojik piyonlar, inancını kaybeden dindarlar, sansasyon peşinde koşan gazeteciler, ezildikçe erkekleşen erkekler... Babadağlı Yusuf, Deli Hamza ve Taykurt... Vücutlarını birbirine siper edebilecek kadar harbi bu üç canciğer makûs yazgılarını değiştirmek

Hayat ve İnsan