hollanda’da ölmek istiyorum
liverpool’da punk olmak
singapur’da japonca öğrenmek hindistan’da kül olmak istiyorum
pizzanın üzerinde mantar
kapılarda zil olmak istiyorum istiyorum da istiyorum
sonuçta hepimiz, hayatta kalanların çocukları değil miydik? savaşlar, depremler, kuraklıklar, katliamlar, salgınlar, işgaller, kavgalar ve felaketlerden sağ çıkanların çocukları… dolandırıcıların, hırsızların, katillerin, yalancıların, muhbirlerin, hainlerin, batan bir gemiden ilk kaçanların ve de başkalarının ellerindeki can simitlerini söküp alanların çocukları… sağ kalmayı bilmiş olanların… sağ kalmak için her şeyi, ama her şeyi göze almış olanların… bugün hayattaysak eğer, soy ağacımızdan birileri “ya o ya ben!” dediği için değil miydi?
pankartlarına “adil bir günlük iş için adil bir günlük ücret” şeklindeki tutucu ilke yerine, şu devrimci slogan yazılmalıdır:
“kahrolsun ücret sistemi!