"Açlıktan ölenleri, açlık değil, daha önce alışkın oldukları tokluk öldürmektedir..
Zulüm, insanlar için bir karakterdir. Eğer zulmetmeyen iffetli bir kimse görürsen o ancak bilmediğimiz gizli bir sebepten dolayı zulmetmiyordur (E.T.Mütenebbi).."
Amcam o toplantıda şu beyiti de okumuştu:
Ve izâ kâneti'n-nüfüsu kıbâran
Ta'ibet fi murâdıhe'-ecsâmu
Abbasi devrinin en büyük şairı Mütenebbi'nin bu beytinin yüksek manası, amcamın ve bütün büyük insanların, cihadla, gayret ve faaliyetle dolu olan hayatlarında tam olarak tecelli etmiştir. Onların hayat mücadelelerinde bu mana görülür;
“Ruhlar büyük olursa, bu büyük ruhların, yüce emel ve arzularının tahakkuku uğrunda bedenler yorulur. Ruh sonsuz âleme bağlı İlâhi bir feyz kaynağı olduğu için yorulmaz, doymaz, bıkmaz, usanmaz... Yorulan bedenlerimizdir.”