Cumhuriyet döneminin tanınmış yazarlarından Orhan Kemal'e ait romanımız Baba Evi ve Avare Yıllar olarak iki bölümden oluşmakta. Türk edebiyatında çocukluktan gençliğe geçişi en iyi anlatan eserlerden biri olan bu kitabımızın toplam sayfa sayısı iki yüz yirmi bir. İlk bölümü oluşturan ''Baba Evi'' ise doksan yedi sayfa.
Kitap girişi Orhan Kemal'in hayatına ve eserlerine ayrılarak yazar hakkında ön bilgilendirme yapılmış. Orhan Kemal edebi hayatına şiirle başlamış ancak şiirin yanında deneme niteliğinde olan düzyazılar da yazmaktaymış. Orhan Kemal’in çalışmaları arasında bir roman denemesi bulan ve çok beğendiğini belirterek ona “Bırak şiiri miiri birader; hikaye yaz, roman yaz sen” diyen Nazım Hikmet'le olan tanışıklığının da bin dokuz yüz kırk yılında Bursa Cezaevinde olduğunu bu bilgilendirmelerden dolayı öğreniyoruz.
Kitabımızın ilk bölümünde yer alan eser adı Baba Evi...
Otobiyografi türündeki bu eserde kimi zaman biyografik öğelerden de faydalanılarak; toplumda saygınlığı bulunan, statü sahibi, ataerkil bir ailenin konakta yaşadığı günler anlatılır.. Önsözde yazar Adana kahvehanelerinden birinde Küçük Adamı tanıdığını sohbet sırasında onun hayatından etkilendiğini ve yazmaya karar verdiğinden bahseder. Küçük Adamın hikayesidir kitapta anlatılan ancak Orhan Kemalin hayatını az çok bilenler kurgusal karakterlerin yanında kendi hayatından derin izler taşıdığını rahatlıkla görebilirler.
Baba evinin anlatımı Çanakkale savaşlarının devam ettiği dönemde küçük adamın doğumunun dedesi tarafından askeri görevde olan babaya telgraf çekilerek haber edilmesiyle başlar. İlerleyen sayfalarda Osmanlı’nın son demlerinde zaman zaman görevi dolayısıyla başka şehirlere gitmek zorunda kalan otoriter, despot bir yapıya sahip babanın çocuklarının okumasını, onların saygın bir meslek
SAKLI | LAL FİGAN SERİSİ
Normalde yapmayı pek tercih etmediğim bir şey yapıp, peş peşe benzer kurgular okuma riskini göze alarak başladığım bir kitabın yorumuyla geldim. Canım arkadaşım o kadar çok ısrar etti ki, "Mutlaka oku, kesinlikle seveceksin!" diye, daha fazla dayanamayıp bu seriyi listemde bir tık öne çektim.
Ve iyi ki de öyle yapmışım diyorum! Tahmin edemeyeceğim kadar çok sevdim bu seriyi. Korktuğum şey başıma gelmedi; okurken tek bir an bile sıkılmadım, aksine sayfalar akıp gitti.
Gelelim beni benden alan karakterlere...
Erva: Canım benim, sen ne güzel sevdin öyle? Yerim senin o hallerini! Ama seni okurken o kadar sinirlendim ki anlatamam. Yahu sen kör müsün? Yanındaki, "arkadaşım" dediğin insanı hiç mi tanıyamadın? Bir insan bu kadar mı insan sarrafı olamaz... Neyse, sakin kalıyorum çünkü neticede en sonunda gerçekler ortaya çıktı.
Doru Demir: Kitabın bir yerinde ağzının ortasına şöyle okkalı bir tokat yapıştırmak istemedim değil... Neyse ki sonradan o istek geçti de seni sevebildim. Başlarda Ceylin ile sevgili olman beni deli etse de, arkasındaki nedenler ortaya çıkınca içime kocaman bir rahatlama geldi. Ama kabul et, sen de biraz körsün; insan yanı başındakini fark edemez mi?
Ceylin: Sana kitap boyunca katlanabildiğim, sevdiğim tek bir an bile olmadı! Sen nasıl bir arkadaşsın? Gerçi sana arkadaş demeye bin şahit ister ya... Seni elime geçirsem sağa sola fırlatmak, saçını başını yolup bir güzel dövmek isterdim. Kötülük iliklerine kadar işlemiş resmen. Neyse, hak ettiğini bulacaksın, inanıyorum!
Genel Düşüncelerim
Kitabı genel hatlarıyla çok ama çok sevdim. Özellikle günlük detayına kelimenin tam anlamıyla bayıldım! Günlükleri okumak o kadar eğlenceli ve güzeldi ki, "Keşke biraz daha uzun olsaydı," demekten kendimi alamadım. Kitabın sonunda Erva
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
“Yüz yıl bekledik!..”Duygu ve Düşünce
Her insanın içinden çıkamadığı, köşeye sıkışmış hissettiği, yüzünü göğe dönüp hüznünü içine gömdüğü dönemleri vardır. Tüm çırpınışlarına rağmen elinin kolunun bağlı kaldığı, sonuca ulaşmak şöyle dursun hep daha da geriye gittiği dönemler… Toplumların da…
Tarih okumanın umudu ve umutsuzluğu insandan çalan acı bir tarafı var bence. Ne kadar okursan oku sonuç aynıdır. O tarihte o ülke o insanlar o mağlubiyeti en derinden yaşamıştır ve lanet olsun ki o ülkeler zulümlerini zafer naralarıyla kutlamıştır. Zulüm ve zafer… göğsünüze saplanan ok gibidir o okumalar…
Ve Endülüs
Yanına hiçbir noktalama işaretini yakıştıramadığım bir sızıdır islam tarihinde. Asırlarca süren aydınlık bir çağın karanlığa gömüldüğü yerin adı… bereket ve bolluğun hüküm sürdüğü bağ bahçe ve ormanların çıkan bir yangınla kara bağladığı, şenlikler içinde kıkırdayan bir çocuğun acıyla ağladığı, aşkın coşkusuyla kanı deli akan gencin kötürüm kaldığı hissini bırakır okudukça içimde… Ahh Kalbim Endülüs demişti 
Akif Emre
Yine bir Ahh ile Ahh Filistin dediğim 
Tanturalı Kadın la tanıdım yazarı. 
Radva Aşur kalemini islam coğrafyasının acılarında gezdiren, kan kırmızı mürekkebiyle isyana ramak kala umudu filizlendiren biri. Kendisi de mazlum islam coğrafyasının acı suyunu Mısır’da içenlerden.
Gelelim 
Granada Üçlemesi ne. 10-12 yaşlarındaydım Endülüs’e Ağıt adlı belgeseli izlediğimde. İçime nasıl işlediyse O’na dair her detayda yandığım için daha çok etkilenmiş olabilirim. Ama içimize işleyip okudukça incinecek kadar bilinmemesine ayrı içlendim doğrusu. İspanya diye bilinip adının unutulmasına mı üzüleyim, Valensiya’nın hiç islam görmemiş hale getirilmesine mi, yoksa âlimler yetiştiren Gıranada’nın diri diri yakılan kitaplarına-âlimlerine-tarihine mi?.. “Türk beklenendir.” Sözünü hissedip her darlıkta ‘Türkler bize destek
Akif Emre
Yine bir Ahh ile Ahh Filistin dediğim Tanturalı Kadın la tanıdım yazarı. Radva Aşur kalemini islam coğrafyasının acılarında gezdiren, kan kırmızı mürekkebiyle isyana ramak kala umudu filizlendiren biri. Kendisi de mazlum islam coğrafyasının acı suyunu Mısır’da içenlerden.
Gelelim Granada Üçlemesi ne. 10-12 yaşlarındaydım Endülüs’e Ağıt adlı belgeseli izlediğimde. İçime nasıl işlediyse O’na dair her detayda yandığım için daha çok etkilenmiş olabilirim. Ama içimize işleyip okudukça incinecek kadar bilinmemesine ayrı içlendim doğrusu. İspanya diye bilinip adının unutulmasına mı üzüleyim, Valensiya’nın hiç islam görmemiş hale getirilmesine mi, yoksa âlimler yetiştiren Gıranada’nın diri diri yakılan kitaplarına-âlimlerine-tarihine mi?.. “Türk beklenendir.” Sözünü hissedip her darlıkta ‘Türkler bize destek
Kitaba bir inceleme değil yazacağım bu yazı!
Kitabın en sonunda çok sevdiğim bir kitaptan, Candide’den bir alıntı yapmış yazar: “Bahçeni yetiştir.” Ve bir arkadaşı bu öğüdü örnek göstererek “Sadece hikayeni anlat” demiş. Ben de öyle yaptım, diyor yazar. Ben de buna ek olarak “iyi ki anlatmış, çokta güzel anlatmış” diyebilirim sadece. Yazarın okuduğum kitapları içinde benim en beğendiğim kitabı diyebilirim. Basit ama anlamlı…
Tavsiye edilir. Okuyun, hediye edin, okutturun, konuşun, yazın, anlatın…
Kendime not: Mutlaka tekrar oku.
“Yolun Sonundaki Kadınlar” – Dersim Özel
Arkadaşlar, okuduktan sonra kitabı bir kenara bırakıp “Bu neydi ya?” diye epey düşündüm .
Komiserimiz, Cinayet Bürosu’nda yıllardır kadın cinayetleriyle boğuşurken bir “takip görevi” alıyor.
Fakat o takip ilerledikçe her şey bükülüyor…
Gerçekle kâbus,avla avcı,kurbanla fail arasındaki tüm çizgiler siliniyor.
Tek bir yüzey.Tek bir kenar.Çıkış yok.
Nereye dönersen dön, aynı yere varıyorsun…Ama her şey değişmiş oluyor. Tıpkı bir mobius şeridi gibi . ∞
Yazar öyle ustalıkla yazmış ki, her sayfada Komiserin zihninden çıkmayan farklı bir kadının hayatına dokunuyorsun.
Ve sayfalar boyunca bu kadınların öfkesi, suskunluğu, parçalanmışlığı senin de içine akıyor. Yolun sonunda kalmış, unutulmuş kadınlar… Ama bu sefer sesleri çok yüksek, çok gerçek .
Hepsinin sesi,yüzü,kıyafeti,acısı…
Senin de zihnine işliyor .
Bu bir polisiye, evet. Ama katili yakalamak kitabın en önemsiz meselesi. Asıl mesele insanın içini acıtıyor .
Neden kadınları bu kadar kolay kaybediyoruz? Hem hayatta hem hafızada hem de adaletin gözünde.
Son sayfaya geldiğinizde içinizde;
öfke,hüzün,çaresizlikve garip bir umut kalıyor…
“Belki bu sefer fark ederiz.”
Eğer aklını bükecek, günlerce içinden çıkamayacağın, hem gerilim hem derinlik dolu bir roman istiyorsan…
Bu kitabı mutlaka oku.
Uyarı: Bir kere girdin mi, kolay kolay çıkamazsın. Möbius gibi.
BUNUN ADI FİNDEL ~ ANDREW CLEMENTS
İçerik;
Çocuk edebiyatı
Zeki ve muzip bir öğrenci
Dilbilgisi ve edebiyat öğretmeni
Sözcüklerin anlamı
Sözlük kullanımı, dilbilgisi
Kitlesel etki, toplumsal uyum
İrade, istek, araştırma
8+ yaş üstü
112 sayfa
Selam dostlar… Bir ebeveynseniz mutlaka #bununadıfindel i duymuşsunuz. Peşinden, “Anne-baba mutlaka bu kitabı oku!” cümleleri de kulağınıza gelmiştir. Eğer okuduysanız sorun yok, siz de Nick’in dünyasına adım attınız demektir. Fakat henüz okumadıysanız çok şey kaçırıyorsunuz emin olun.
Milyonlarca okura ulaşan, sayısız ödül alan bu kitapta beşinci sınıf öğrencisi Nick var. Ama Nick yaşıtlarına göre biraz fazla zeki, kurnaz ve sınıfın en sivrilenlerinden. Dersi kaynatmaya bayılır. Özellikle dilbilgisi ve edebiyat dersi öğretmeni Bayan Granger’in dersini….Bayan Granger ders kaynatma cezası olarak Nick’e bir görev verir. Sözcüklerin kaynaklarını araştıracaktır. Ödevi araştırırken Nick çok etkilenir. Madem tarihte biri “köpek”e köpek dediği için köpek köpek diye anıldıysa Nick’te bundan sonra kaleme “findel” diyecektir. Bakalım Nick ve destekçileri dilin bu canlı hâlini harekete geçirebilecek midir?
Olaylar öyle bir hâle gelir ki kitlesel bir harekete dönüşür. Bayan Granger mı? O ise en muzip öğrencisinin gözünde yıllar sonra bir kahramana dönüşür. Nasıl mı? Hepsi, dinamik hikâyesi, okuyucuyu içinde tutan, her yaşa hitap eden, etimoloji ve dilbilgisine meraklı ve birazda muzip olan çocukları bekleyen bu kitapta saklı.
Okuma listemin 1678.kitabı… Kitabı @25m2kitap ın #mayıs ayı gençlik ve çocuk kitabı okuma kulübü kitabımızdı. Ayrıca 
Melis Ünler ile #harflerleokuyoruz B harfli kitap tercihim olarak okudum.
@gunisigi_kitapligi
Nihan Tanrıyakul
Gamze Omurtak
@sinemcelebioglu
#andrewclements #frindle
Melis Ünler ile #harflerleokuyoruz B harfli kitap tercihim olarak okudum.
@gunisigi_kitapligi
Nihan Tanrıyakul
Gamze Omurtak
@sinemcelebioglu
#andrewclements #frindle