İNTİKAM TAHTIDark romance
Herkese merhaba,
2. kitabımızıda bittirdik... ilkinde daha güzeldi puanımdan belli 6 verirdimde hadi neysee 1 puan benden gelsin dedimmm. Ama haketmedide değil yani..
Ria beni şok etti valla bir an gercekten hafıza kaybı yaşıyor zannettim, muhtiş oyunculuk ama daha fazla devam ettirseydi keşke yani ettirdide ona karşı zaafı cok bellı olduğundan hemen yumuşuyor... bence Ria kyle ne yapsa hakedıyordu ama bu kitapta Kyle bir tık sevdim o yüzden dövülmesi filan hoşume gitmedi... ve asla ria’yı yine terk etmedi. Ria kendince haklı olduğunu biliyordu. Kyle hayatının neler olduğunu bir kısmını öğrendik ve hak vermemek elde değildi.
Daha aksıyonlu kitaptı, smut olması gerekdiği kadar vardı yeterlı bence ama hamilelik olayında bir yandan ria hak verdim bir yandan hak veremedim. Aldıracağını belirttiğinde kyle olan üzüntüsü beni üzdü yani... sonrada kyle yapması gerektiğini anladı , gitmeyi tercih etti bence haklıydıda hem cocugu ıstemıyor hemde kyle yüzünden bir şeyler gelıyor kızın başından... kendini ondan korumak ıcın gidiyor ve başı belaya giriyor ... ria tam o sırada onu kurttarmak ıcın aşık bır kadının yapması gerekını yapıyor.. sevıyom böyle sahneleri ve mutlu son...
Şimdi kyle gibi bır adamın oğlu gay oluyor bununda kitabı oluyor ve herkes cok sevıyorum... ınanılmaz gerçektenn... yazık cok yazık...
Neyse ; Sevdim, beğendim ve seri herkese tavsiye ediyorum..
Ve yayınevinden en kısa zamanda Ria ikiz kardeşi reina kitabını heyecanla beklıyorum
𝚄𝚢𝚞𝚖𝚊𝚍𝚊𝚗 𝙾̈𝚗𝚌𝚎 𝚃𝚞𝚝𝚝𝚞𝚐̆𝚞𝚖 𝙳𝚒𝚕𝚎𝚔 𝚕𝚅
Herkese Merhabalar...
Bugün sizlere severek okuduğum serinin son kitabı ile geldim.
Evet bir seriye daha veda ettik.
Yazarın öyle güzel kalemi ve hayal evreni var ki okudukça hayran kaldım.
O kurgu o kelimeleri kullanışı olsun,insanı yormayan samimi anlatımı ve kurgunun akışı olsun her biri okurken mutlu hissettiriyor.
Kelimeler ile dans diye ben buna derim.
Sıkmadan, yormadan okunan kitap gibisi var mı?
Bir okuyucu daha ne ister ki.
İyi ki okudum dediğim o serilerden oldu!
Veeee! Dikkat Spoiler İçerir!
Ama pişman olmayacağım.
Son kitap da içimi dökeceğim.
Güldük, ağladık, eğlendik, kızdık, sinirlendik, hüzünlendik, duygulandık her duyguyu yaşadık.. Bütün duyguları aldık ve onlar ile biz de hissettik.
Sonunda ise kapağını huzur ile kapattık.
Çünkü başından beri olmasını istediğimiz oldu.
Evli -mutlu- çocuklu dedik.
Ben Bahar Nazike'yi bulup en başından beri şöyle bir sarsmak istedim.
Fazla mı saf, fazla mı açıkgöz yoksa fazla mı iyi niyetli bilemedim.
Hepsinden vardı mübarek kadında.
Ama çoğu yerde de dedim yok be uyanık bu uyanık.
Reklam
Elveda-spoiler içerir
Serinin sonu olduğuna inanamıyorum o kadar uzun zaman oldu ki daha bittiğini kavrayabilmiş değilim. Hem mutluyum hem üzgünüm. Kesinlikle böyle bir mutlu sonla bittiği için çok mutluyum. Tüm o yaralı insanların bir araya gelip yaralarını sarıp bir aile olması harikaydı. Bunlarla birlikte eleştireceğim bir kaç şey de var. İlk olarak son kitabın bu kadar çok farklı bakış açısından yazılması evet farklılık ve boyut katıyor ama aynı zamanda kime odaklanacağını da şaşırıyorsun. Benim için olan buydu en azından. Bir diğer de final sanki çok fazla hızlı oldu bitti gibi birden pat morana birden pat luna birden pat tristan yani mesela morana nasıl uyuştu anlamadım gibi hani o kısımlar biraz hızlı oldu. Ah bir de dainn var bu en sevdiğim karakterin o olduğuna kesin karar verdim sanırım kendi kişisel devil ımı istiyorum… İkinci sırada kesinlikle dante var üzümlü kekim öyle green flag ki bencesi. Tristan ve alpha sonu paylaşıyor. Evet seriye başladığımda tristan bir numaraydı ama sonrasında gelen karakterler onun çok üstüne kattı. Dediğim gibi tek eleştireceğim şey finalin çok hızlı olmasıydı yani bu birlik bu kadar çabuk mu ortadan kalkabiliyordu onun dışında harikaydı. He bir de eğer dainn in babası lyla ile kötü bir geçmişi vara xander onun üvey kardeşi mi olmuş oluyor? Orda bir soru işareti oluştu kafamda.
Sabahattin Ali'nin Gözünden Anadolu ve Anadolu İnsanıEdebiyat
Sabahattin Ali’nin öykülerinde Anadolu’yu ve oranın insanını okumak, benim için sadece edebi bir yolculuk değil; adeta o toprakların kokusunu, tozunu ve sızısını iliklerine kadar hissetme deneyimi oldu. Yazarın her bir metinde insan psikolojisinin en kuytu köşelerine sızması, bunu yaparken de toplumsal adaletsizlikleri tokat gibi yüzümüze çarpması inanılmaz etkileyici. Karakterlerin o çaresizlikleri, verdikleri o sessiz hayatta kalma mücadeleleri ve sistemin katı çarkları arasında nasıl unufak oldukları satır aralarında öyle bir canlılıkla anlatılmış ki, insan her öykünün sonunda derin bir sessizliğe gömülmekten kendini alamıyor.
ASFALT YOL
Sabahattin Ali’nin bu öyküsünü bitirdiğimde boğazımda gerçekten çok ağır bir düğüm kaldı. Hani hayatta bir şeyi çok istersiniz, bütün kalbinizi, tüm iyi niyetinizi ortaya koyarsınız da sonunda o canla başla yaptığınız şey dönüp en çok sizi vurur ya; işte tam öyle bir hikaye bu. Okurken sadece sıradan bir yol yapım hikayesi değil, idealist bir insanın o temiz hayallerinin sistemin çarkları arasında nasıl paramparça olduğunu izledim resmen.
Öğretmen köye ilk geldiğinde içi umutla, enerjiyle dopdolu. Kendisinin de köylü kökenli olmasıyla gurur duyuyor, hatta dürüstçe "içimde yabancı bir yere gidiyorum hissi yoktu" diyor. Buradaki psikoloji aslında hepimize çok tanıdık: "Ben onlardan biriyim, beni anlarlar, bağ kurabiliriz." Bu inanç, öğretmenin hayattaki en büyük dayanağı aslında. Kamyonun o bozuk yollardaki sarsıntısından sersemlemiş olsa bile, kafasında köylüyle kuracağı o sıcak köprü var. Ama daha ilk günden muhtarın o umursamaz bir tavırla "beş on gün dinlen hele" demesiyle, o aşılmaz soğuk duvarı ilk kez hissetmeye başlıyoruz. Köylü için okul ya da eğitim hayati bir ihtiyaç değil, sadece hayatın (harmanın, tarlanın) arasında
Hayvanlaşan İnsan Émile Zola – Hayvanlaşan İnsan: İçimizdeki İlkel Canavarın Anatomisi
Giriş: İnsanın Özündeki Vahşet
İnsan dedikleri canlı, zaten başlı başına bir hayvan değil midir? Bizleri medeni gösteren maskelerin altında, sadece ortaya çıkmayı bekleyen ilkel ve hayvani içgüdüler yatar; tıpkı kendi çıkarlarımız uğruna bir başkasının canına kıymak gibi. Émile Zola'nın bu eseri incelenirken, hikayedeki olay örgüsünden önce bu felsefi altyapıyı ele almak gerekir. Romandaki hemen her karakter, içten içe birinden intikam almayı düşünüyor ya da öldürme isteğiyle yanıp tutuşuyor. Hikayemiz gayet sakin başlarken, Roubaud’nun, karısı Séverine’in küçükken üvey babası tarafından tecavüze uğradığını öğrenmesiyle büyük bir kırılma yaşanır.
Gelişme: Gurur, Arzular ve Raydan Çıkan Hayatlar
Bu noktada Roubaud’nun verdiği tepki oldukça dikkat çekicidir. Roubaud, bu durumu karısının çocuk yaşta uğradığı bir trajedi olarak görüp ona şefkat göstermek yerine, tamamen kendi erkeklik gururuna ve mülkiyet hakkına yapılmış bir saldırı olarak algılar. Karısının istismara uğramasını adeta bir aldatılma, bir "boynuzlanma" gibi düşünmesi, içindeki ilkel mülkiyetçi öfkeyi tetikler. Bu hastalıklı gurur, Séverine'in üvey babası olan Başkan Grandmorin’in öldürülüp tren raylarına bırakılmasıyla geri dönülemez bir şiddet sarmalına yol açar. Olay, diğer bir karakterimiz olan makinist Jacques’ın cesede tanık olmasıyla devam eder.
Jacques, içindeki büyük öldürme arzusuyla yanıp tutuşan bir adamdır ve bu vahşi sahne onun içindeki arzuları tekrar uyandırır. Onun bu karanlık dürtüsü genellikle kadınlara yöneliktir; onlarla yaşadığı herhangi bir birliktelik sırasında onları boğma ya da göğüslerine bıçak saplama isteğiyle yanıp tutuşur. Ta ki Séverine’i görene kadar... Jacques, Séverine’i gördüğünde ona aşık
Gogol’un kalemiyle tanıştığım, birbirinden güzel altı hikâyeden oluşan bu eseri yorumlayacağım için çok mutluyum. Sonunda yazarın kalemiyle tanıştım ve bu kadar geç kaldığım için biraz üzüldüm. Dostoyevski ve Turgenyev’e atfedilen “Hepimiz Gogol’un Palto’sundan çıktık.” sözü, yazarla tanışma konusunda beni oldukça heveslendirmişti.
Kitaba gelecek olursam, içerisinde bulunan öyküler sırasıyla Neva Bulvarı, Burun, Portre, Palto, Bir Delinin Anı Defteri ve Fayton’dur.
İlk öykü, Rus yazarların pek çoğuna ilham veren, Petersburg’daki o meşhur Neva Bulvarı’nı detaylı bir şekilde ele alıyor. Okurken bulvardan geçen insanlara, yaşanan karşılaşmalara ve sonrasında gelişen olaylara üçüncü bir göz olarak tanık oluyorsunuz.
İkinci öykü olan Burun, oldukça değişik bir konuya sahip; absürt unsurlar ve hiciv içeriyor. Burnuyla övünen ve onu çok beğenen bir binbaşının, bir sabah uyandığında burnunun yerinde olmadığını fark etmesi ve sonrasında başına gelenler anlatılıyor. Öyküde sosyal statü ve toplumdaki saçmalıklar da ele alınmış. Yazarın kendi burnuyla ilgili bazı problemleri varmış. Belki de öykünün konusu buraya dayanıyor olabilir.
Portre ise beni çok etkileyen ve en sevdiğim öykülerden biri oldu. Borçlarıyla cebelleşen, evinin kirasını bile ödeyemeyen bir ressamın, cebinde kalan son parayla hem gerçekçi hem de korkutucu bir portre satın almasıyla hayatı başlı başına değişir. Şans eseri bu portre sayesinde istediği paraya ve üne kavuşur. Fakat mutlu olabilecek midir? Bu korkunç portreyi yapan kişi kimdir ve portrenin arkasındaki hikâye nedir? Büyük bir merakla okudum.
Gogol denildiğinde çoğu kişinin aklına gelen o meşhur Palto… Akaki Akakiyeviç, sessiz, çevresindeki insanlarla iletişimi zayıf ve hayatı boyunca görmezden gelinmiş bir memurdur. Onun bu hâli, iş arkadaşlarının
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202537,8bin okunma
Reklam
Reklam