Bazen insan kendisinde çok mutluyum deme hakkını asla bulamayacak kadar çok acı çeker.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Mavi kareli gömleğiyle hatırladıkça babamı
Kırpıp kırpıp fotoğrafları, döküyorum başımdan aşağı
Şimdi mutluyum
Geçmişini mi yok ettin kızım diye soran
Bir babadan kurtuluşumu kutluyorum
Babama söyle, o gelmesin maviş anne
Geriye dönüp baktığımda cendere içinde geçen bir hayat... Bir pislik bulaşmasın diye özenle korunmayı o boyuta vardırdım ki, bunu cendere içinde geçen bir hayat olarak tanımlıyorum.
Şeffaf, sade, düzgün bir hayat çizgisi var arkamda. "Bir gün bulurlar mı," diye endişe ettiğim hiçbir kirli iz yok. Aynaya tükürmek gibi bir duygu asla içimden geçmedi. Babamın bana bıraktığı şerefli soyadını evlatlarıma aynı temizlikte bırakabilmek için yaşadım. Yaşlanmak için yaşamadım...
Toplumuma ihanet etmedim, yalan söylemedim, sadece ve sadece doğruların sesi olmaya gayret ettim. Bunun için de çok ağır bedeller ödedim. Ama eşsiz bir ödül kazandım sonunda: halkın güveni ve sevgisi... Bundan daha değerli bir miras yoktur evlatlarımıza bırakacağımız. Onun için de çok mutluyum.
"Yeniden dünyaya gelmek mümkün olsa ne olmak isterdiniz?" diye soru sorulur ya... Bin defa dünyaya yeniden gelmiş olsam, yine aynı Uğur Dündar olmak isterdim...
UĞUR DÜNDAR
"Şimdi mutlu musun, Farah Tozlu?"
"Mutluyum,"
"Umarım bir gün sen de mutluluğu bulursun."
"Bana kalanlarla bir şekilde mutlu olacağıma emin olabilirsin. Mutlu olacağım ama eksik ama sensiz..."
