Medine Müdafii ve Mücaviri Fahrettin Türkkan PaşaTarih
İslam dininin onurlu taşıyıcısının, yolbaşçısının Türkler olduğunu tüm cihan-ı aleme kafalarını eze eze göstermiştir. Bugün kutsal emanetleri British Museum'da değil de dünyanın kalbi olan Topkapı Sarayında görüyorsak Fahrettin Paşa o gün orada olduğu içindir. Fahrettin Paşa Medine Müdafasını yaparken sadece İslam dinini korumamış yüce Türk halkının izzeti nefsini, onurunu, gururunu da orada savunmuştur. İngilizlerin bedevi çapulcularıyla bir olmasına rağmen kutsal toprakları onlara dar etmiştir. Bu dünyadan bir Fahrettin Paşa geçmiştir ama aziz hatırası, mücadelesi, azmi, gayreti ve inancı hala içimizdedir ve Medine Müdafası, Fahrettin Paşa'nın hayatının sadece bir bölümüdür. Aziz ruhu şâd olsun.
Bazı kitaplar vardır, bittiğinde kapağını kapatır ve rafınıza kaldırırsınız. Zygmunt Bauman’ın Akışkan Hayat’ı ise tam tersini yapıyor: Kapağı kapandığı an sizi kendi hayatınızın ortasında çırılçıplak, üstelik elinizde neoliberalizmin faturasıyla yapayalnız bırakıyor.
Bauman bu sarsıcı metinde, katı modernitenin o sığınak sığ güvenliğini (kalıcı meslekleri, köklü aidiyetleri, kurumları) nasıl birer birer eritip akışkanlaştırdığımızın otopsisini yapıyor. Artık hiçbir toplumsal formun, hiçbir ilişkinin veya kimliğin, içine yerleşmemize ve kök salmamıza izin verecek kadar uzun süre hayatta kalamadığı tuhaf bir panayırdayız. Bu panayırın tek bir mutlak yasası var: Hız. Durursan ıskartaya çıkarsın, bağlanırsan elenirsin, esnemezsen kırılırsın.
Kitabı okurken altını çizdiğim kavramlar, her gün sokakta, plazada ya da dijital ekranda içinden geçtiğimiz o görünmez dogmaları (doxa) birer birer deşifre etti. Bauman’ın kuramsal süzgecinden bugünün Türkiye manzarasına baktığımda parçalar korkunç bir netlikle yerine oturdu:
Bizler katılaşmaktan, yani sistemin hızını kaçırmaktan o kadar korkuyoruz ki, kendimizi sonsuz bir in statu nascendi (doğum anında olma) yanılsamasına mahkûm ediyoruz. Bir kimliğe, bir ahlaka ömür boyu sadık kalmak esnekliği bozduğu için, manevi pazardan işimize gelen parçaları koparıp melez can yelekleri dikiyoruz kendimize. Muhafazakar elitlerin lüks otellerdeki şatafatlı bebek mevlütleri (Mevlüt ile Baby Shower evliliği), kapitalizmin acımasız çarklarında ezilirken "bolluk bereketi esmalarla manifestleyen" o spiritüel lümpen proletarya, tam da Bauman’ın işaret ettiği o trajik "açık büfe dindarlığının" somut kanıtları. Sistem, yapısal sömürünün yarattığı anksiyeteyi, kişisel gelişim tezgahlarında uyuşturup bizi çarkların arasına geri fırlatıyor.
Bauman’ın
Reklam
Ayperi bitmek bilmeyen kabuslarından yine uyanmış güne başlamıştı.
Verdiği çay sözüne Ömerin yanına gitmek zorunda kalan Ayperi aldığı akıl ile çay yerine alkol tüketiyor ve Ömeri kendinden uzaklaştırmak için ilk adımı atmış olduğunu düşünüyor..
Melikenin sakladığı sır ise sosyal medyaya düşmesi ile ortalık bir anda karışıyor..
Melikenin yanında kızlar yerine Yavuz olması ise beklenmedik bir gelişme oluyor..
Melike den özür dileyen Poyraz onun geleceğini garanti adına alması için usb kart veriyor.. Kızların kapısında onu gören Muharrem ilk verdiği sözü tutup yumruk atmasıyla Poyrazı bayıltıyor..
Poyrazın verdiği usb ile Melike hem daha çok ünleniyor hem de terfi alıyor.. Bunu kutlamak için evi hazırladığında ise asıl Süpriz Şeyma ve Muharrem ikilisinden geliyor..
Ayperi yi görmeye okula gelen Ümit Ayperinin kabuslarını yeniden canlandırıyor..
Ayperi ikilemlerden sıkılıp herşeyden uzaklaşıp tedavisine devam ederken Ömerle aralarında aylarca görüşemediği zaman dilimi giriyor..
Melikenin yaptığı planlar doğrultusunda yeniden karşılaşan çift ise beklenmedik Nevin tehlikesi ve kıskançlık atağıyla yeniden konuşmaya başlıyor..
Şeyma ile Muharrem için Kırşehire giden grup Melike ve Ayperinin kardeşi muzaffer yine bilmeden yapılan hata yine ortalığı alev alanına döndürüyor gelen Süpriz ise Ayperinin gönlüme taht kuruyor..
Ömerin arkadaşları ile tanışan Ayperiyi sabah kapıda beklenmedik misafir ile karşılaşınca ikilinin yine ilişkilerinde problem oluyor..
Yalan ve sır saklamak Ayperinin en hassas konusu olduğu için araya yeniden mesafe koyması Ömerin iş ve yaşamını etkiliyor..
Yazarın cıkardığı tüm kitapları okumuş biri olarak en eğlendiğim kısımlardan bazıları şunlardı;
Şeyma Muharrem için futbol taktikleri öğrenirken yaşadıkları..
Duvar yazılarının hiç beklenmeyen
Acı ama gerçek… Taaa o zamanlardan bu zamana hiçbir şey değişmemiş… Aynı şeyler günümüzde de devam etmekte. Minik minik eleştirirken bizi kahkahadan da mahrum bırakmadı.
Puan vermedi
Ferit edgü ğretmenlik yaptığı yıllarda Hakkari de görev yapmış ve dolayısıyla dağların hüküm sürdüğü aylarca kar altında kalan bu yalıtılmış coğrafyanın insan manzaraları da kışı kadar çetin dağları gibi sarp öykülerinde.. özellikle ibrahamin oğlu ibraham öyküsü akılda kalıyor. kalemi ;yaşanmışlığın dağların ve uzaklığın ayırdığı bir coğrafyanın hüznüyle bir vatanın iki ayrı kimliğini anlatiyor... demli çay, kar, soğuk ve dağ kokan öykülerinin ikinci kısmı minimal öyküleri pek begenmedim açıkçası. daha önce muzaffer kalenin güneş sepetinde gördüğüm minimal öykü çabasını da anlamış değilim. eğer bir şey küçülecekse vuruculugunun da artması lazım . bırakın vuruculugu ne demek istemişler o bile belli değil ..
Yer yer biraz "didaktik" ve "klişe" olsa da, yazarın acemi bir yazar olmadığı kolayca anlaşılıyor. İlk sayfaları, klişeler nedeniyle biraz sıkıcı olabilir Nâzım Hikmet'in hayatını anlattığı yerler güzel. Aslına bakarsanız, Nazım Hikmet'in biyografik romanını yazarken, Fantastik/Bilim-kurgu işine hiç girmeseymiş iyiymiş.
Reklam
Reklam