“Nasıl ki dinlenmeden sürekli çalışan beden bitkin düşerse, ruh da sürekli ağır ve ciddi şeylerle meşgul edilirse yorulur ve körleşir. Ruhun ara sıra latif hikayelerle, mizahla, neşeli ve güzel seslerle (müzikle) dinlendirilmesi gerekir. Bu dinlenme, kalbe bir gevşeklik değil; aksine onu yeniden ibadete ve ciddiyete hazırlayan bir yakıttır”