Çok hassas bir konu üzerine yazılan bu kitap,maalesef yeterli donanıma sahip değil fikrimce. Sürekli kelime tekrarları, inanılmaz basit cümleler, yüzeysel konuşmalar vs.
1. Bölüm yani Amir’in konuştuğu kısımlarda gerçekten çok sıkıldım. Sanki hep aynı gün yaşanmış gibi hissettirdi kitapta. Psikiyatristle yaptığı görüşmelerinden sonra gelişimini daha geniş bir hikayeyle görmeliydik. Bu acı böyle basit bir dille anlatılmamalıydı.
2. Bölümde ise annesini dinliyoruz. Bu bölümde gerçekliğe daha çok yaklaştım, daha çok hissettim acılarını. Ancak yine de iki karakter ağzından bir kitap yazılacaksa iç dünya bu kadar detaysız olmamalı.
3. Sonunda bir katil olacağına dair yol hiç çizilmemesine rağmen karakter bir anda katil oldu. Böyle bir son beklememiştim. Olaylar buraya varana kadar en azından birkaç durum gelişmeliydi Amir’in hayatında.
Genel olarak kitap gerçekten de tarihin, hem de modern tarihin en kara yüzünü gösteren bir katliamı bizlere anlatmak için yeterli değildi bence. Ne edebi dili, ne olay örgüsü ne de kurgusu olmamış.