Bitirdiğim an allahım çok şükür bitti dediğim kitap :)
Öncelikle uzun uzun dış ortam ve nesnelerin fiziksel betimlemesini okumaktan zevk alıyorsanız bu kitabı kaçırmayın derim. Okurken gerçekten kitabı yaşayabilecek kadar detaylı ve uzun fiziksel betimlemeler var ama bu beni çok baydı. Hatta kitabı bitirmemin 3 ayı bulmasının sebebi de bu. Arkadaş bir betimleme 24 sayfa sürer mi ya !
Bunun dışında kitabın asıl konusuna geçmeden verilen bir kaç fikirden bahsedeceğim ilki mimarı ve estetik anlayışı. Yazar kitabın bölümünde insanların kendilerini mimariyle ifade ettiğini anlatmış. O günden beri gördüğüm her binaya bakıp " sanatçı burda neyi anlatmak istemiş ?? " Diye kendime sordum. :D Özellikle kitabın bir döneminde rönesans mimarisi ve gotik mimarisini birbiriyle karşılaştırmış ve aralarındaki farkın temelini sosyolojik anlamda ele alıp incelemiş. Bu benim mimariye bakış açımı tamamen değiştirdi.
Bunun dışında kitabın bir kısmında türklerle alakalı bebek yediğimize dair bir ifade yer alıyor e aşk olsun victor'cum hiç yakıştıramadık ya hu !
Bu bana 18. Yy. Da fransanın aydın insanlarının türk karşıtlığı düşünceleri yaymak istediklerine dair bir fikir oluşturdu.
Kitapta etkileyici betimlemeler arasında bir de mucizeler sarayı yer alıyor. Mucizeler sarayı sakinleri ile anlatılmak istenen gerçektende hırsızlar cepciler dilenciler mi ? Yoksa bir gönderme mi yapılıyor pek anlayamadım. Şehirde fakirlikten ölecek insan yerine konmayan ne kadar insan varsa mucizeler sarayında olması biraz sarcastik gibi :)
Kitapta işlenen asıl düşünce ise insanların güzellik ve estetik algısı üzerine.
Kitapta türk dizilerinin esas kızı gibi bir karakter var adı esmerelda ve herkes bu kız çok güzel diye bu kıza aşık. Notre dame kilisesinin baş diyakozuda buna dahil. Hatta aşkından adeta gözü
Hiçbir Dünyanın Kızı kitap incelemesi·608 syf.·
8/10
2024 7. kitabı
Hiçbir Dünyanın Kızı/ Carissa Broadbent Kitabı birçok blog sayfasında övgü dolu sözlerle görünce okuma listeme hızlıca aldım. Bilmiyorum belki beklentim aşırı yükseldiği için bi tık hayal kırıklığı yarattı ama bu serinin ilk kitabı olduğu için ve bu kurgu dünyanın kapısını araladığı için bazı şeylerin detayına inilmeyişini bazı şeylerin de fazlaca uzatılmasını anlayabiliyorum. Okumadan önce Sarah J Maas ın Aelin vibe almıştım ana karakterimiz Tısaanah dan. Bu anlamda hayal kırıklığına uğratmadı. Pes etmeyişi, kendi içinde verdiği savaşlar hayran olunasıydı. Aşkı ve aynı zamanda ustası Max de bana friends dizininden Chandler Bing vibe ı verdi. Sarcastic hali ve cevaplarıyla. Favori karakterimde Sereldi. Dostlukları ve Tısaanah için yaptığı her şey. Devamını merakla bekliyor olacağım. Umarım olay örgüsünü unutmadan, heyecanı kaçmadan çevirileri yapılır.
Fantastik sever okurlar için güzel bi kitap.
Reklam
Thank you Jonathan Swift:) it's been quite sarcastic. Even the title of your book is shooting:) It's a book about child upbringing, child care, poverty, and heavy references to the whole system. I think Jonathan Swift is a satirical master. I knew him in Gulliver's Travels. It's the language I'm used to. That's why I can clearly understand every stone he throws at us while reading:)
So happy readings to everyone.
(İğneleyici dilinden dolayı teşekkürler Jonathan Swift:) Kitabının başlığı bile ateş ediyor:) Çocuk yetiştirme, çocuk bakımı, yoksulluk, hastalıklar, yaşlılar gibi pek çok konu üzerinden tüm toplum düzeninin ağır bir dille eleştirildiği bir kitap. Jonathan Swift tam bir hiciv ustası. Gulliver’s Travels kitabıyla tanımıştım kendisini. Diline alışkınım dolayısıyla. Bu yüzden okurken kafamıza attığı her taşı rahatlıkla anladım:)
Herkese keyifli okumalar)
Dahi GogolEdebiyat
Gogol ile üniversitede tanışmıştım. Palto hikayesini ingilizce okuyup analiz etmiştik. Türkçesini de yeni okuma fırsatı buldum. 6 hikayesinin bulunduğu bu kitapta Gogol, "sarcastic" bir dille o dönemin Rus memuriyet hayatının kokuşmuşluğuna göndermeler yapıyor. Bazen hikayeyi anlatırken arada durup okurla konuşur gibi karakter tanıtımı yapıyor, bu da okuyucuyu içine çekmeyi sağlıyor elbette. Hiciv sanatını çok zekice kullandığı ve anlatımını çok beğendiğim için keyifle okudum. Gogol'dan sonra Rus edebiyatına olan ilgim daha da artmıştı ve hâlâ devam ediyor. Dahi Gogol, seviyorum seni
Bir Delinin Anı Defteri - Palto - Burun - Petersburg Öyküleri ve FaytonNikolay Gogol · Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları · 202538,5bin okunma
Gurur ve Önyargı'nın filmini yaklaşık iki yıldır listemde bekletiyordum, önce kitabını okuyabilmek için. Şimdi bu kararımda ne kadar haklı olduğumu gördüm, kitap o kadar doluydu ki her ne kadar aksini umsam da filmde her şeyini yansıtabilmiş olmalarına imkan yok. Keşke kitabı daha önce okumuş olsaydım. Puanım 4,5/5
Kitap beklediğimden çok daha akıcıydı. Eylülden itibaren okuduğum çoğu kitaptaki gibi okul olmasa en başında istediğim gibi iki üç günde bitirirdim. Öncelikle Jane Austen'in dilini oldukça sevdim. Bridgerton dizisinin Leydi Whistledown'ı yazmış gibiydi, yabancılık çekmedim okurken. Filmiyle ilgili pek çok edit gördüğüm için kişileri, mekanları gözümde rahatlıkla canlandırabildim. Mr. Bennet ise favori karakterlerimden biri oldu. Klasikleri okurken hep oldukça ciddi kişilikler beklesem de Mr. Bennet olabileceği kadar sarcastic biriydi. Onun olduğu kısımları okurken oldukça eğlendim.
Kitap adını yansıtıyordu. Fiztwilliam Darcy gururlu, Elizabeth Bennet ise önyargılıydı. İkisinin birbirlerindeki bu özellikleri yavaş yavaş yıkmalarını okumak keyifliydi. Özellikle Mrs. Gardiner ve Jane, okumaktan keyif aldığım yan karakterlerdi. Bir bakıma beş kardeşinin her birinin hikayelerine Elizabeth'in bakış açısından değilinilmesi güzeldi.
Mr. Bennet ve Elizabeth'e aşılamayı başardığı kitap sevgisi beni kitabın içine daha da çekti. Kitaplarda, kitapları seven karakterleri okumayı hep sevmişimdir. Aslında kendileri de kitapların içindeler, ne kadar şanslı olduklarından habersiz... belki onları şanslı yapan husus da budur.
Darcy'yi okumak bana bir gün benim de kendi Mr. Darcy'mi bulup bulamayacağımı sorgulattı. Günümüz şartlarında çoğu şey gibi bu da oldukça imkânsız duruyor, her zamanki gibi kitaplarıma kaldım büyük ihtimalle. Açıkçası bir şikayetim de yok. Kitaplar sizi
Highly interesting book by such an eccentric person, Nassim Nicholas Taleb. The main idea of the book is intriguing. However, Nassim is definitely not an articuate, succint writer. He probably could have explained his ideas in less than half of the book.
Also, as he drags the discussion, the quality of the text and relatedness of the examples degraded.
However, none of these issues worry me more than my main complaint that is you can’t take any serious implementable advice from this book. If you wanna have some fun with Nassim’s sarcastic style go ahead and read this book. Otherwise, you won’t miss much.
Reklam