Nazlı
@nazliarlier
Gövdem çürüyordu
Leylaklar zakkumlar içinde
Kafesim göğüsümü bırakıp gitmiş
Uzun süredir aklımda ve kitaplığımda bulunan bu güzel kitaba artık okumam gerek diyerekten dün başlamış bulundum. Dili o kadar akıcı ki günümüz şartlarında sürükleyici sayılmamasına rağmen başladığınızda elinizden bırakmanız bir hayli zor.
Konusundan biraz bahsedecek olursak George ve Lennie adında iki arkadaşın para biriktirip çiftlik kurma hayalleriyle bir yerde çalışmasını ve etraflarında gelişen olayları anlatıyor. Birbirlerinden tamamlayan 2 yap-boz parçası gibiler aslında, George zeki ve kurnaz Lennie ise saf ve güçlü. Malumunuz bu ikilinin başı Lennie karakteri yüzünden beladan kurtulmuyor.
Yazıldığı dönemin şartlarını,toplum eleştirisine bol bol yer vererek anlatıyor kitap, herkesin sıradan hayalleri var, herkes çıkar ilişkisi içinde yaşayıp gidiyor (sadece yazıldığı dönemi anlatmakla kalmıyor mu yoksa??). Sonunda ise içinizde bir burukluk bırakıp size veda ediyor.Bu burukluğun sebebi belki de yıllar önce bir çiftlikte geçmesine rağmen insan tiplemelerinin hala aynı olmasından ve kendimizden parçalar bulmamızdandır,ne dersiniz?
Reklam
Stefan zweig'ın kaleminden bol bol karakter analizlerleriyle dolu, bazı betimelemeleriyle beni büyüleyen okuduğum en uzun ancak olay akışıyla beni en çok kendine çeken zweig romanlarından biri..
Bendeki baskısında kitabın adını acımak diye çevirmişler ve bence kitabın içeriğine sabırsız yürekten çok daha uygun. Kitabın konusu sakat bir kız ile ona arkadaşca ve merhametli yaklaşan bir askerin süregelen dostluğunu ve sonra işlerin nasıl sarpa sardığını anlatıyor.
Merhamet aslında üzerinde çok durulmayan ve en karmaşık duygulardan biri.Sömürülmeye oldukça açık,insanın en derinliklerinden gelen ve bencilliği biraz olsun perdeleyen bir duygu ve bu duyguyu ele almak için oldukça güzel bir konu seçimi olmuş.
Annemin zamanında çok severek okuduğu, bana da önerdiği bu kitap sitede ilk 10 puan verdiğim kitap olacak nitelikte benim gözümde. Kitap açlıktan ölümlere kadar giden derin bir sefaletin içinde büyümüş Frank Mccourt'un kendi hayatını anlatıyor.
Peki bu konuya sahip milyonlarca eser var, bunu onlardan ayıran ne diyecek olursanız kesinlikle üslubu. Yazar yaşadığı zorlukları hiç acıtasyona başvurmadan, süslü cümlelerden uzak sadece olduğu gibi anlatmış hatta çoğunlukla mizaha bile yer vermiş.Kitabı elimizden düşürememenizin sebebi de bu zannımca. Bir süre sonra karakterlere o kadar bağlanıyorsunuz ki, kitap aniden bitmiş gibi geliyor.
Bu konuda da yardıma ikinci kitabı Umuda Doğru yetişiyor. 1. kitap ile aynı etkiyi bırakması umuduyla...
Kabuk adam bana 6 saatlik uzun bir araba yolculuğunda eşlik eden samimi, gerçekçi, basmakalıplıktan uzak bir aşk hikayesi oldu.Baş karakterimizin (ismi verilmiyor) kabuk adam'a karşı beslediği aşk mı yoksa ilk defa içini bir başkasının avuçlarına dökmenin verdiği rahatlık mı bilinmez fakat kendisini boşlukta hisseden "uyumsuz" bir kadının yaşayabileceği bir yaz aşkından çok daha fazlası olduğu kesin.Bir solukta bitecek, altı çizilebilecek bol bol betimlemelere sahip olan güzel bir kitap.Yazarın okuduğum ilk kitabı oldu fakat son olmayacağı kesin.
Yazarın ilk kitabi olmasına rağmen üslup olarak gerçekten insanı içine çekiyor. Siyahlarla bezenmiş kitabın içi de en az dışı kadar karanlık, yazar aslında hepimizin dönem dönem içine girdiği ruh halini kambur karakteriyle bol bol betimleme ve şiirsel anlatım kullanarak gün yüzüne çıkartıyor.Okunmalı, kitaplıkta bulundurulmalı.
