Seneca, "Mutlu Yaşam Üzerine" kitabında, şöyle diyor:1000Kitap
Yersiz kederin, aptalca mutluluğun, açgözlü şehvetin, dalkavukça ilişkinin yaşamından ne kadar çok çaldığını, sende sana ait ne kadar az şey kaldığını yeniden düşün, göreceksin ki vaktinden önce ölüyorsun.
Sıcak bir güz akşamı, gözümü kapayarak,
Ne vakit o ateşli göğsünü koklasam ben,
Mutlu kıyılar geçer gözlerimin önünden
Tekdüze bir güneşle göz alıcı ve parlak.
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Şimdiye dek Naomi’nin ellerinden huzur hep alınmıştı. Ne zaman mutlu olmaya çalışsa yoluna çıkan birileri oluyordu mutlaka.
Bizim dışımızda bir dünya bulunduğunu bütünüyle unutabilseydik, birlikte ne kadar mutlu olacaktık...
*Alphonse de Lamartine
Her Şey BoşAlıntı
Her şey boş. Doğmamış olana ne mutlu. Ölüm, hayattan daha iyi, hayattan kendini kurtarmak gerek.
Bir romanın yarısına gelip de beğenmediğinizi fark ederseniz onu bir kenara bırakıp yenisini bulabilirdiniz. Aynısı filmler ve diziler için de geçerliydi. Öyle yaptınız diye kimse sizi yarılmazdı, vicdan azabı duymazdınız, siz söylemek istemeğiniz taktirde kimse bilmezdi bile. Ama insanlar söz konusu olduğunda sonuna kadar gitmek zorunda kalırdınız ve ne yazık ki herkes sonsuza dek mutlu yaşamazdı
