Düşünüyorum da... ne kadar küçük bir alan kaplıyorum... hakkında hiçbir şey bilmediğim ve benim hakkımda hiçbir şey bilmeyen uzayın sonsuzluğu ve sınırsızlığında ["l'infinié immensite des espaces que j'ignore et qui m'ignorent"] kaybolup gitmişim. Bir korku sarıyor beni, orada değil de burada olduğumu görmek beni şaşırtıyor: Orada değil de burada olmam için, o zamanda değil de şimdide yaşıyor olmam için hiçbir neden yok. Kim koydu beni buraya?
-Pascal, Düşünceler, s. 68
Gençler artık hiçbir şey öğrenmek istemiyorlar, bilim geriliyor, tüm dünya tepetaklak olmuş, körler körleri yönetiyor ve onları uçuruma sürüklüyorlar, kuşlar daha uçmayı öğrenemeden yuvadan ayrılıyor, eşekler çalıyor, öküzler oynuyor.
Sayfa 39 - Can Yayınları 55. Baskı | Öndeyiş·Kitabı okudu