Köklerimiz ile Yüzleşince Ters Meme İnek Tepesi ile Karahantepe Arasında Kuruldu Bağ
Biraz daha varlığı sarsmanın sırası geldi. Azgınlık da ivmeyi zaman daraldıkça artırıyor. Ne olacak diye seyirci olarak boşu boşuna seyirci mi kalacaksınız?
Adam oğullarını başlangıç olarak atlayıp peygamberler şehrini ortadoğu da dinler üreten bir anlayışa hapsedenler Urfa Göbekli tepe de tarih oldular.
Varlığın başlangıçı kimdir sorusunun yanıtını Anadolu'nun sırlanmış toprakları adeta haykırarak söyledi dile getiremediler.
Göbeklitepe de gizli gizli ayinler yaparsak kendimizi buraya da yama yaparız diye bir hikayeye başvurunca Anadolu da olanlar oldu. Girdikleri çıkmazdan o gün bugündür geriye dönemediler.
Hakikati taşa yazmış atalarım algı ile hakikat değişebilir mi diye hesap hatasını yine yüz yıl önce olduğu gibi yaptılar. Kayaların oğullarına çarpınca bir kozmik tufan da daha çarpıldılar.
On iki bin yıl önceden bu çağa saklanmış zaman kapsülü T taşlar bize ne anlatıyorlar?
Bugüne kadar ki tüm bilgiyi yerle bir etti varlığın başlangıç noktası. On iki bin yılın öncesi daha neler neler söyleyecek?
Varlığı verene şükret ki tohum toprak ile buluşup seni doyursun. Neden Anadolu gibi bir bereket coğrafyasında aç kalma korkusu yaşıyorsun? Hiç bunu düşündün mü?
Neler yaşadı neler gördü tümünü iyisi ve kötüsü ile içine gömdü Anadolu o zaman kapsülü T taşlarını kiminle içine hangi sırlar gömdü sakladı?
Doğanın ve yaşamın tüm paydaşlarının taşlar üzerine kazınmış halleri tufanın habercisi mi? Kalıntısı mı?
O çağı küçümseyen kibir abidesi bilim hala ilim ahlakından uzak bir anlayış ile konuşuyor mu?
Toprak sırrını açık ettikçe daha neler neler söyleyecek bize, biz olmamız için.
Biz kimiz? Köklerimiz kadim bilgelik sırlar ile bize neler demişler tam anlayabildik mi?
Hiç
"Neden insanlar sadece kendini düşürenerek yaşıyor ki?" Sonra biraz duraksadı. "Gerçi... Ben de bazen sadece başkalarını düşünmekte zorlandığım zamanlar yaşadım. Belki onlar da öyledir. Hayat o kadar zor ki başkasını düşünmeye yer kalmıyor bazen."
Sayfa 116
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Savaşın bütün çilesini çeken bizler, neden barışta her şeyin en iyisine sahip olmak hakkından yoksun bırakılalım? Bu bizim en doğal hakkımız değil mi?
Tansu Çiller'in, Mesut Yılmaz'ın oğlu neden gitmiyor OHAL bölgesine? Savaşa onlar karar veriyor, en azından çorbada kaşığın olması gerekiyor..
İlk gözüme çarpan postane kartları oldu, burada kart dikey girer telefona, orada yan. Misak-ı Milli sınırlarında yaşıyorsak, neden Şırnak'taki kartlar yan, buradakiler düz giriyor? Orası bir başka Türkiye, burası bir başka Türkiye..
“Ölümden söz ederken aslında neden söz ederiz? Hayattan, tabii ki, onun o büyüleyici geçiciliginden(…)”
