M Emin Balık
@nefesinotesindee
Gidilesi yollar bakılası gökler var...
instagram.com/m_emin_balik?ig...
İktisat/İşletme
Yüksek Lisans
Diyarbakır / istanbul
1989
267 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
"Bir gece. Diğerleri gibi. Bir ben. Diğer benler gibi. Bugün eski ben'lerimden biri olduğumu duydum. Karşılıklı gülsek.
Gülebilir miyiz dersin?"
"Burada bir ben var. Belki de bana benzemek isteyen birisi."
Yazılanı yazandan ötürü sevmek diye bir olgu var mı? Bilmiyorum ama bana göre var( en azından kendi görüşüm). Bu yazının size bir şeyler çağrıştırdığını da biliyorum. Ne fark eder ki! Aynı duygu ve hisleri yaşattıktan sonra gerisi teferruat.
Çok böyle postmodern sürrealite veya yerleşik düzene baş kaldıran yazım üslupları kullanmayı bilmem, klasik ve yalın yazmak bence en ideali.
Neden diye soracak olursanız; okura anlatmak istediğinizi tek celsede aktarırsınız. Kırk dereden su getirmek neyin nesi. İnsana dünyanın dörtten fazla bucağının olduğunu göstermek de neyin nesi?
Bu konuyu, yani yazı yazma konusuna ne halt etmeye değindim onu da bilmiyorum. Galiba Tezer’in yazdığı mektupları okuyunca çabalamasız idrak ettim diyedir...
Pekala idrak ettiğim şey nedir diye sorarsınız şimdi de. Pek tabi onun da cevabı var.
Tezer Özlü’nün yaşamın ucuna(sonuna) olan yolculuğu, dayanılmaz yaşamdan kaçılacak tek köşedir.
Kültür kargaşası yaşayan bir dünyada, acıyı ve sevinci taşıyamayan gerçeklerden korkan, kurmaca dünyanın ipliğinde manik- depresif hale bürünmüş bir Tezer Özlü ile karşı karşıyayız. Ülkemizdeki gerçek edebiyatın ana teması bu bence. Normal olamamak. Biz çok mu normaliz?
Çoğumuz,( hadi belki bunu kabul etmeyenler tayfası çıkar da beni taş yağmuruna tutarlar diye onları eliyorum) ruh hali dengesizleşmiş stabil hastalar gibiyiz. Bizi keşfedecek bir akıl hastanesi bile yok.
Olsun insan aklını yitirince, yitirdiği şeylerin önemsizliğinin de farkına varıyor. Ne büyük bir mutluluk değil mi; seçmek zorunda kaldığın tüm eylem ve duygulardan artık vazgeçmek!
...ve yazı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi·24 syf.··
Beğendi
·2020 105. kitabı
·31 saatte okudu
·Okunma: 15 Temmuz 2020 03:41
‘’Ben bir başkasıdır’’ diyen Rimbaud’yu bilmiyordum henüz. İnsanın Ben’ inin, dünyanın bütün insanlarından, doğanın bütün varlıklarından oluşan bir mucize olduğunu, o günlerden kalma bir gizli bilgi olmalı: İshak Amca, Seton Amca, Ohannes Amca, Dudu Teyze, Minas , Daniel, Uripen, Mikail, boyalı yumurtalar...bizi terk etmemişlerdi henüz. Ben bugünkü yaşlarımda onlar o günkü yaşlarında, iyi yürekli bir tanrının zamanın da buluşsak bir gün, şimdi üstünde asfalt yol geçen maşatlıkta, nasıl bir keder nasıl bir sevinç olurdu acep..
Ve sonra yağmurlar... Bulutlar ipe dizilmiş boncuklar gibi inerdi yere ve ayaklarımızdan sırtımıza doğru yağan çamura dönerdi bir solukta. Sonra karın uzun beyaz tarihi... Çöl ve deniz kitapların uzak masallarıydı ama kar alın yazımızdı. Evler, bahçeler, dağlar ve yataklar, hele de ayın halkalandığı gecelerde, bir ıssızlık çanı gibi sesler verir, sesler alırdı. Kar olmasaydı bozkırın yalnızlığı eksik kalırdı. Toprağın iki uzun rengi vardı, sarı ve beyaz...Kadınlar, erkekler ve çocuklar bu iki rengin sarkacında, bir baş dönmesi halinde yaşarlar ve ölürlerdi...
Tamamını kitaptan aldığım bu alıntıyı sizin de okumanızı istedim.
Bazı kitaplar vardır az ve öz dür
Sadece dokunur...
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2020 99. kitabı
·3 günde okudu
·Okunma: 08 Haziran 2020 02:06
İnce eleyip sık dokuma diye ben buna derim arkadaş...
Ne naif bir kitapsın sen Siddherta.
Şöyle her sayfadan delice alıntı paylaşma isteği doğuruyorsun ama istemedim çünkü hangi cümleyi okusan içinden paylaşmak geliyor.
En iyisi siz bu kitabı okuyun :)
Huzurlu Geceler olsun
Beyin Fatal Error :)Felsefe
Puan vermedi·335 syf.··
Beğendi
·2020 93. kitabı
·34 saatte okudu
·Okunma: 10 Mayıs 2020 22:57
Bu kitabı okumak istememim sebebi.
Kendini hayatın koşuşturmacasından, gürültüsünden ve kalabalığından kurtarıp dağlara, bayırlara doğaya ve en önemlisi insanlardan kaçarak yalnızca kendi ruhunu dinlemek isteyen bir meczubun hikayesi olarak düşündüm. Kitap bildiğim metafor çıktı. Ama düş kırıklığı da yaşatmadı !
Sindirilmesi çok zor bir kitap diyebilirim. Yazılması bi yana okuduğundan bir şey anlamaz mı insan? Bazı cümleleri bir kaç kez okuduğumu anımsıyorum. Her okuduğuma sabır deyip duruyorum. Sabır da bir yere kadar. Kıvrak bir el hareketiyle kitabı fırlatır gibi kütüphaneye yerleştirdim. Başka bir kitaba başladım. İşin kötü tarafı okuduğum kitaba odaklanamıyorum. Aklım Zerdüşt’te! Her neyse Nietzche ye haksızlık ettiğimi düşündüm. Ön yargımdan kurtulup tekrar aldım kitabı elime, okumaya kavramaya idrak etmeye çabaladım. 3. Bölüme kadar halen pek bir haz aldığım söylenemez. İmdadıma 4. ve son bölüm yetişti çok şükür ve olaylar kafamda şekil almaya başladı. Kitap beni kendine çekmeye başladı daha doğrusu bunu sağlayan zerdüşttü dostlarım :)
Çok fazla detay vermek istemiyorum. Felsefeciler için okunması gereken bir kitap hatta sosyolojiyi de buna dahil edebilirim.
Bünyesinde bulunduğumuz şu kapitalist düzenin, insan hırsına, kazanma arzusuna ve her şeyi doyumsuzca isteme düşüncesine karşı Zerdüştün şu sözü, kitabı benim için özetleyen en güzel sözdür.
"... – oysa insanlar da ağaç gibidir.
ne kadar yükseğe ve aydınlığa çıkmak isterse, o kadar kuvvetle toprağın altına inmek ister kökleri, karanlığa, derinliğe – kötülüğe."
Mutlu Geceler..
Puan vermedi·76 syf.··
Beğendi
·2020 88. kitabı
·4 saatte okudu
·Okunma: 03 Mayıs 2020 18:11
Sabır güneşinde kurutmak için kırmızı biberler gibi acılarımı ipe dizip kalbimin duvarına asıyorum.
Acı çektikçe mutlu oluyorum.
Acı çektikçe anlam buluyorum.
Acı çektikçe var oluyorum.
Acı çektikçe gülüyorum, beni yenemezler!
Sana şimdilik bunları söylemek içimden geldi.
Mezarcı küreği, güneşe toprak atarak örtemediği gibi acılarını da örtemezdi Tezer’im.
Ruhun Şad olsun...
