Z
@nefireout
“hayatımın, başı ve sonu belliydi; hiç olmazsa ortasını kaçırmamalıydım”
12 okur puanı
Şubat 2019 tarihinde katıldı
Reklam
Ben hala her gördüğüm şeyde makul bir anlam, hakiki bir sebep arayacak kadar masum ve çocuk muydum? Hayır hayır.. Hiçbir zaman hiçbir şeyde, hiçbir neden, hiçbir anlam yoktur.
Kemale ermenin mutluluğu nefes alıp veren bir mutluluktur , çünkü mutluluğun da nefes alıp verebilmesi gerekir.
Hiçbir insan hep sadece nefes alamaz, yeniden nefes alabilmek için nefes vermelidir. Böylece insan pozitifle negatif kutupları arasında gidip gelebilir: Hayatın daraldığı sorunlu bir
zamanda, iyi gelen bir şey olduğunda yeni nefes alır; hayatın bir zirve anında, başka zam anların da geleceğine hazırlıklı olursunuz. Ancak zıtlıklar arasındaki tecrübelerin olanca genişliği, kemale ermiş, dolgun bir hayatın heyecanını
kazandırır insana. Elverişli veya elverişsiz tesadüflere ve gönül hoşluğu ile can sıkıntısı arasındaki anlık dalgalanmalara bağımlı olmayan asıl felsefî mutluluk budur.
Özgür değilsin, bulunduğun ip öbür insanlarınkinden biraz daha uzun; hepsi bu kadar.
Sanki, gereksinmenin sert ve aldatılması olanaksız kafatasının içinde, küçük bir köşede oynayan özgürlüğü bulmuş, onunla birlikte oynamaktaydım
Reklam