Narmin
@nermin45
Hayatımı değiştiren o kitabı okuduktan sonra anladım şimdiye kadar tam bir yalanın içinde yaşadığımı.
Fiziksel veya zihinsel engelli bir insanın herhangi bir başarı hikayesi ile karşılaştığımda kendime şu öğüdü veririm; 'Bu başarının normal olduğunu kabul et ama onu normalleştirme...'
İlk bakışta kendi içinde çelişkili gibi duran bu ifadeyi biraz daha açmakta fayda var. En kalabalık kişisel gelişim seminerlerinden tutun da mahalle kahvesindeki ya da yemek masasındaki en sıradan sohbetlere kadar herkesin bildiği, inandığı, doğru kabul ettiği klişe tespitler vardır; insan çalışırsa başarır, insan isterse, onu hiçbir engel durduramaz, her şey seninle başlar, başarmanın yolu kendi içindedir, just do it!...
Bu sloganvari motivasyon cümlelerinin gerçek hayatta bir karşılığının olup olmadığını kontrol etmek için sıfırdan bir laboratuvar kurmaya, deneyler yapmaya gerek olmadığını biliyoruz. Engelli olsun ya da olmasın, tarih boyunca sayısız insanın yazdığı başarı hikayeleri var karşımızda... Evet, insan kendisiyle barışıksa, ne yapmak istediğini biliyorsa, hedefleri varsa, Tanrı'nın ya da insanların ona verdiği imkanlar ölçüsünde 'başarı'ya ulaşabilir. Tabii başarı dediğimiz şey özneldir. Bir bebeğin halının üzerinde attığı ilk adım da, bir astronotun Ay'da attığı ilk adım da bir başarı hikayesidir... Çünkü başarı, kendinize koyduğunuz hedefe ulaşma eylemidir. İşte buradan hareketle, engelli olsun ya da olmasın her insanın başarı hikayesini normal karşılamak gerekir.
Şimdi Christy Brown üzerinden engelli bir insanın başarısını neden normalleştirmememiz gerektiğini ele alalım. Doğuştan beyin felci olan ve sol ayağı dışında vücudunun hiçbir uzvunu yönetemeyen, ayrıca konuşma zorluğu çeken, yani bedenini yönetemediği gibi kendini de ifade edemeyen bir insan var karşımızda. Başarı kriterinden gittiğimiz için şu soruyu C. Brown için de sormamız gerekiyor; Hayata bu parkurdan
(:
Kitabı sol ayağıyla yazan Christy den öğrendiğim şey şu ki, içimizde doğuştan gelen cevheri dışarı çıkarmanın yolu koşulsuz sevgidir. Doktorların kahramanımıza zihinsel engelli dediği, annesinin koşulsuz sevgisi ve dolayısıyla bu sevgiyle oluşturduğu özgüven sayesinde yazdığı kitabı "en çok satanlar" listesine girmiştir ki, bu da bence başarıdır. Kitap otobiyografi olduğu için çok fazla süsten arındırılmış, duru bir anlatımı var. Akıcı ve samimi bir kitap. Başarının nedeni nedir? Nasıl oluşur? Kitabı psikolojik açıdan değerlendirirseniz otobiyografiden çok şey öğrenirsiniz. (:
~~~Tavsiye ediyorum- şiddetle~~~
Felsefe OkumalarıFelsefe
1. Schopenhauer - Say yayınları dizisi
2. Schopenhauer - İsteme ve Tasarım olarak dünya
3. Schopenhauer - Aşkın metafiziği
4. Rudiger Safranski - Felsefenin yaban yılları( Schopenhauer biyografisi)
5. Nietzsche - Böyle buyurdu zerdüşt
6, Nietzsche - Putların Alacakaranlığında
7. Nietzsche - İyinin ve kötünün ötesinde
8. Nietzsche - Ecce homo
9. Nietzsche - Trajedyanın doğuşu
10. Soren Kierkegaard - Korku ve Titreme
11. Soren Kierkegaard - kahkara benden yana
12. Soren Kierkegaard - Ölümcül hastalık umutsuzluk
12. Dostoyevski - Karamazov Kardeşler
13. Dostoyevski - Ecinniler
14. Dostoyevski - Yeraltından notlar
15. Albert Camus - Mutlu ölüm
16. Albert Camus - Yabancı
17. Albert Camus - Defterler
18. Jean Paul Sartre - Bulantı
19. Jean Paul Sartre - Yaşanmayan zaman
20. Jean Paul Sartre - Sözcükler
21. Jean Paul Sartre - Varlık ve hiçlik
22. Irvin Yalom - Nietzsche Ağladığında
23. Irvin Yalom - Bugünü Yaşama arzusu
24. Platon - Sokrates’in savunması
25. Platon - Devlet
26. Aristoteles - Poetika
27. Cicero - Yaşlılık üzerine
28. Cicero - Ölüm üzerine
29. Seneca - Teselliler
Bir kadın ki, güzel olduğu halde kibirlenmez,
İyi konuşabildiği halde, gevezelik etmez,
Gösterişi sevmez, zengin olduğu halde.
Her şeye gücü yeter, ama kullanmayı istemez.
Gücendirildiğinde, öcünü almak elinde olmasına rağmen,
Uğradığı haksızlığa sabırla katlanmayı bilen;
...
Böyle bir yaratık İşte, varsa eğer böylesi.
Sayfa 36 - Kültür Yayınları
Tanrı bana yanlışlardan yanlış davranmayı değil, yanlışlardan doğru davranmayı göstersin!