"Arifler, dünyadaki hayatları süresince, yani yaşarlarken; insanlara en büyük yardımı yapabilirlerdi, kalplere Allah'ın (c.c) ismini nakşedebilirlerdi. Yardımları insanların hem iç dünyalarına, hem de dış dünyalarına uzanırdı."
"Kalbe koydukları muhabbet, neşe, yaşamlarının her anına yansır. Dış dünyadaki hayatlarını dahi, ışıl ışıl ederdi. Çünkü Arifler, kalbe Allah'ı (c.c) yerleştirirlerdi. Ve onlara kaplerini açan, kimselerde parlayan bu ışık, şüphesiz Allah'ın (c.c) ışığı olurdu."
Sayfa 6 - Artemis yayınları