Nesrin
@nesrinhoca
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Tanzimat dönemi yazarlarından Ahmet Mithat Efendi’nin hem trajikomik hem de gerilim dolu romanı.
Yazarın kitabın önsözünde dediği gibi ‘gerçek’ bir hikayeden yazılmış bir macera romanıdır. Kitabın sayfa sayısının az olması nedeniyle bir günde okunuyor. Yazarı ve dilini severim. Espirilidir ve okurla sohbet eder. Eski İstanbul ve onların yaşantılarını, helva sohbetletini, yahudilerin yaşam tarzlarını, meyhaneleri vb. çok güzel anlatmış yazarımız. Ana karakter Behram Ağa'nın, zorunluluktan bir dolapta mahsur kalmasını, o dolabın içindeyken dışarıda olan olaylara gizlice şahit olmasını ve başına gelenleri konu edinen bu eseri keyifle okudum. Size de tavsiye ederim.
Tanzimat dönemi Fransızcaya çok önem verildiği için, Osmanlı Dönemi’nde zengin aileler Fransızca öğretmeleri için eve mürebbiye alırlarmış. Mürebbiye, bir evde yatılı olarak ve aylıkla çalışan, evin çocuğunun ya da çocuklarının bakımı ve eğitimiyle özel olarak görevlendirilmiş olan, görgülü, bilgili kadın demektir. Fakat mürebbiyemiz o mürebbiyelerden değil. Fransa'da kötü yollardan para kazanan Matmazel Anjel'in bir şekilde yolu İstanbul’a düşer. Aşığından tekmeyi yiyince Dehri Efendi’nin konağında namuslu bir kız imajıyla mürebbiyelik yapmaya başlar. Fakat Anjel rahat durmaz, kısa sürede konaktaki erkekleri parmağında oynatır, aile arasında (evin küçük beyi, damat, amca) aşk üçgeni yaşanır. Ev halkı birbirine düşer. Acaba kim kazanacak? Sürpriz sonlu :)
Hüseyin Rahmi’nin dilini seviyorum. Nükteli sözler, komik şiveler, yanlış anlaşılmayla komik hale gelen diyaloglar kullanması kitabı keyifli hale getiriyor. Batılılaşmanın yanlış anlaşılmasının toplum üzerinde doğurduğu sonuçları iğneleyici ve eğlenceli bir dille anlatmış. Beğenerek okudum tavsiye ederim.
“Her dönemin adamı” olabilen insanlar vardır. Fouche de bunlardan biri. Napolyon’un en büyük rakiplerinden biri olmasına, Napolyon’u bile alt etmiş olmasına rağmen çok tanınmaz, hatırlanmaz. Bu biyografi kitabında Zweig, kaypak, omurgasız siyasetçi tipini Fouche karakteri üzerinden gösteriyor. Joseph Fouche arka plan kişiliklerinden biridir. Tam bir politik oyun kurucusudur. Daima çıkarını gözetir. Çıkarı için taraf değiştirebilir, herkese ihanet edebilir, herkesle saf tutabilir. Tam bir bukalemundur. Daima kazanan taraftadır. Ahlakta sınır tanımaz. Her devrin adamıdır; bir rahiptir, devrim döneminde cumhuriyetçidir, en komünisttir, jakoben iktidarında en radikaldir, Napolyon döneminde tam bir imparatorcudur, krallık döneminde sıkı bir muhafazakar kralcıdır. Zweig onu şöyle tanımlıyor; "Joseph Fouche rastgele ihanet eden biri değil, tam bir ihanet örneğidir. İhaneti dahilik yapabilmiş bir mizacı vardır." Yıllar geçse de döneklerin aslında sadece isim değiştirdiğini anlıyoruz. Politikayı ve siyasetçileri tanımak için bu kitap okunmalı. Fouche gibi siyasetçiler her daim olacaktır maalesef. Yine harika bir Zweig kitabıydı.
