Freida McFadden’nın en az şaşırtıcı, en şoke etmeyen kitabıydı şu ana kadar okuduklarımın arasında. Ya da tarzına alıştığımdan mıdır acaba?
Bu yazarı okuma sebeplerimden biri çabuk okunuyor oluşu. Gündelik hayattan zihnimi çok net şekilde uzaklaştırabiliyor. Gerginlik ve heyecan hissini yüksek seviyelerde hissettirebiliyor. Kısaca kalemini seviyorum.
Konusuna gelirsek, 11 yaşında yaşadığı evde babasının ve dolaylı yoldan annesinin psikolojik şiddetine maruz kalan Nora Davis’in hem geçmişini hem bugününü okuyoruz. Yine kitaptaki bütün karakterlerden şüphe eder oluyorsunuz. Brady, Philip ve hatta Nora’nın kendisinden bile… Final kısmı ise yine beklenildiği üzere şaşırtıcı ve ters köşeye yer veren bir son olmuş. Ama tempo diğer kitaplarına göre daha düşüktü, bir Hizmetçi serisinin yanında solda sıfır kalacak kadar. Yine de çıtır çerez okunacak türde bir eser.
Yazarın kendine has bir kitlesi oluşmuş durumda halihazırda zaten, kafa dağıtmak isteyenler için ve Freida ne yazsa okurum diyenler için öneririm .
Çok cesur bir yazarmış Rachel Cusk, okuduğum bu ilk kitabı bunu net bir şekilde gösterdi.
‘Çerçeve’ deneysel bir metin ve bir üçlemenin ilk kitabı. Mesleği yaratıcı yazarlık konusunda eğitimler vermek olan bir kadının, yani ana karakterimizin, Atina’ya yaptığı seyahat sırasında tanıştığı koltuk ‘komşu’su de dahil olmak üzere, çeşitli kişilerle yaptığı sohbetlerde, bu kişilerin kendi hayatlarına ilişkin anlattıklarını, tarafsız ve yorumsuz bir şekilde aktaran bir metin. Dümdüz bir anlatım, yoğun paragraflar ve kitabın neredeyse her bir satırında bir hüzün yayılıyor, en azından ben öyle hissettim. Ana temalar tahmin edebileceğimiz gibi, annelik, kadın, yalnızlık, evlilik, boşanma… yalnızlık ve içine düşülmüş olan boşluk duygusu, tüm kitapta çok yoğun hissettirdi bana.
Okuması son derece zor bir metin, kısacık olmasına karşın çok yoğun ve durarak, düşünerek, yazılmış olanları kendi içinizde tartışarak, düşündükleriniz konusunda argümanlar üreterek süren ve yavaş okumaya yönlendiren bir metin. Ama müthiş bir edebi lezzet..
Reklam
Puan vermedi·430 syf.·
2026 84. kitabı
Bin Muhteşem Güneş... Bu kitabın ismini nerede okusam, kitabı nerede görsem içimi bir hüzün kaplar, boğazım düğümlenir... Uçurtma Avcısı ve Bin Muhteşem Güneş kitaplarını beni duygusal manada en çok etkileyen, en çok hüzünlendiren 3-5 kitap arasına kesinlikle koyarım.
Afganistan'da, savaşın ortasında iki çocuk gelinin hayatına (tabiki hayat denirse!) şahit oluyoruz. Hikaye ne kadar acı olursa olsun, insanı ne kadar etkilerse etkilesin bundan daha üzücü olan durum, anlatılan hikayeden belki daha kötülerinin gerçekten de yaşanıyor olması! Evet bu bir kurgu ama sonuna kadar da gerçek! Okurken kendimize, toplum olarak ders çıkarmamız gerektiğini göreceksiniz. Afganistan özelinde islam coğrafyasının içine düşmüş olduğu geri kalmışlık, ilimden, bilimden uzaklaşmak, kendi içimizde düşmüş olduğumuz ayrılıkçılık, ve dinin istismar edilmesi bizi nasıl uçuruma götürüyor bunu net bir şekilde görüyoruz. Ve her zaman olduğu gibi böylesine korkunç bir coğrafyada yine en çok etkilenen, en çok ezilen, en çok zulüm gören kadınlar ve çocuklar oluyor... Dünyanın neresinde olursa olsun, kadınların ve çocukların böyle bir hayat yaşadığını bilip de, elimiz kolumuz bağlı hiçbir şey yapmadan hayatımıza devam ediyor olmamız şahsım adına bana utanç veriyor.
Okuyalım dostlar, okuyalım ve insanlık namına kendimize dersler çıkaralım...
Rüya Görme Sanatı – Carlos Castaneda
Belki de henüz hazır olmadığım için ama bu kitapta anlatılanların büyük kısmını anlamakta zorlandım. Önceki okuduğum kişisel gelişim ve farkındalık kitaplarıyla kıyasladığımda, bana doğrudan uygulanabilir veya net çıkarımlar sunan kısmı oldukça az geldi. Hatta bazı bölümlerde ne anlatıldığını takip etmekte bile zorlandım.
Buna rağmen ilginç bir durum yaşadım. Kitabı dinlediğim süreçte rüyalar üzerindeki farkındalığım ve hakimiyetim gözle görülür şekilde arttı. Daha önce kendiliğinden yaşadığım bazı deneyimleri artık daha bilinçli fark etmeye başladım. Bu konuda hâlâ yolun başında olduğumu düşünüyorum ve daha fazla uygulama yapmam gerektiğinin de farkındayım.
Kitap bittikten sonra beni en çok şaşırtan şey ise niyetlerimin gerçekleşme hızındaki değişim oldu. Bunun gerçekten kitapla mı ilgili olduğu, yoksa dikkatimi ve farkındalığımı belirli konulara yönelttiğim için mi böyle hissettiğim konusunda kesin bir şey söyleyemem. Ancak normalde uzun sürede gerçekleşmesini beklediğim bazı şeylerin beklediğimden daha hızlı sonuçlanması dikkatimi çekti.
Genel olarak bu kitap benim için "anladım" diyebileceğim bir kitap olmadı. Fakat "etkisini hissettim" diyebileceğim kitaplardan biri oldu. Belki ileride tekrar dinlediğimde bugün kaçırdığım noktaları daha iyi görebilirim. Şimdilik bende bıraktığı izlenim, açıklamaktan çok deneyimlenmesi gereken bir kitap olduğu yönünde.
Gece Yarısı Treni; yalın ve zihin yormayan anlatımı, klasik ama her dönem ilgi çekmeyi başaran bir konuyu merkeze alması, anların kıymetini fark etmek, hayatın anlamını sorgulamak, karanlığı görmeden ışığın değerini anlayamamak ve deneyimlerin sonunda yapılan değerlendirmeler ile başlangıçtaki seçimler arasındaki farklara vurgu yapan yapısı ile kolay okunan bir kitaptı. Ancak ilk yarısında yer yer didaktik hissettiren konuşmalar ve içine girmekte zorlandığım, durgun ilerleyen işleyiş nedeniyle hikâyeyle güçlü bir bağ kuramadığımı hissettim. İkinci yarı ise bana Bir Noel Şarkısı ve 2006 yapımı Click filmini anımsatan kurgusuyla daha keyifli ve sürükleyici bir hâl aldı.
Wilbur Budd, yokluk ve zorlu koşullar içinden büyük bir mücadeleyle sıyrılarak başarıya ulaşmış, Budd Kitabevleri zincirinin sahibi olmuş ve hayatı boyunca önemli başarılara imza atmış 81 yaşında bir adamdır. Ani bir kalp ağrısının ardından hayatını kaybettiğinde kendisini, çocukluk yıllarında ağabeyinin hediye ettiği trenin karşısında bulur. Bu tren, onun hayatının dönüm noktalarına yeniden tanıklık etmesini, geçmiş seçimlerini değerlendirmesini ve yaşamını anlamlandırmasını sağlayacak sıra dışı bir araç olacaktır. Wilbur bu yolculuk boyunca, dışarıdan büyük bir başarı hikâyesi gibi görünen hayatında yaptığı seçimleri, hataları ve kayıpları yeniden gözden geçirirken; bugünkü deneyimi ve birikimiyle gerçekten değer verdiği şeyleri, kaçırdığı fırsatları ve ihmal ettiği insanları çok daha net görmeye başlayacaktır.
@koaladankitaplarr ile birlikte okuduğumuz, Gece Yarısı Kütüphanesi evreninde geçen bu kitap, son bölümlere doğru o hikâyeye ile de küçük bir bağlantı kuruyor. Gece Yarısı Kütüphanesi kadar içine çekildiğimi söyleyemesem de, hayatı farklı bir açıdan değerlendiren, "ya şöyle olsaydı" sorusunu
Kumarbaz
Kitabı okuduktan sonra araştırdım. Evet toplumsal mesajlar net ama bilindik. Hırs arzular.Aç gözlülük, Çıkar ve makam tutkusu... Araştırmam sonunda 25 günde yazılan bir kitap olduğunu anladım. SUÇ VE Ceza yı okuduktan sonra bu kitabı okumak insanın tokluk sofrasında aç kalması gibi. Bu sadelik te bir yazı DOSTAYEVSKİ olamaz dedirtiyor. Bana basit geldi. Ama kalemin ustalığı sayesinde okunur sayılır.
Reklam
Reklam