Sensiz dünya malı neylerim? Dostum.1000Kitap
Fareler ve İnsanlar, aslında küçücük bir kitaba devasa bir dünya sığdırılabileceğinin kanıtı gibi. George ve Lennie’nin hikayesi, bize dostluğun sadece güzel günlerde yan yana yürümek değil, bazen birinin yükünü kendi sırtınmış gibi taşımak olduğunu anlatıyor. Kitabı okurken bir yandan o tozlu çiftlik yollarında yürüdüğünüzü hissediyor, bir yandan da kahramanların 'kendi topraklarımıza sahip olacağız' hayaline sanki kendi hayalinizmiş gibi inanıyorsunuz. Steinbeck, en saf umutların bile hayatın sert gerçeklerine çarptığında nasıl kırıldığını o kadar yalın anlatıyor ki, etkilenmemek elde değil.
Romanın en can yakıcı tarafı ise merhamet ile trajedi arasındaki o ince çizgi. Lennie’nin çocuksu masumiyeti ve kontrol edemediği gücü, onu bu acımasız dünyada savunmasız bir kurban haline getiriyor. Finaline geldiğinizde içinizde bir yumru oluşsa da, yazar aslında bize hayattaki en büyük zenginliğin 'birinin seni önemsiyor olması' olduğunu fısıldıyor. Karmaşık edebi oyunlara girmeden, doğrudan kalbe dokunan, bittikten sonra bile uzun süre tavanı seyrettiren o nadir kitaplardan biri bu.
Lütfen okuyun.
Bizim Yunus1000Kitap
Puan vermedi
Bizim Yunus
Hemrâhım dedin bu yolda ey mâh / Hemrâhı koyup gider mi hemrâh?
Yunus Emre zamanında derlerki büyük bir kıtlık oldu .Öylesine büyük bir kıtlıkta Yunus vardı Hacı Bektaş Velinin huzuruna bir çuval buğday için.
Söyledi efendim ben isterim anama ve kendime buğday !
Hacı bektaşı Veli evladım sana nefes verelim buğday yerine dedi..
Yunus dediki olmaz efendim ben nefesi neyleyim isterim buğday
Hacı Bektaşı Veli dediki öyleyse her tanesine yüz nefes verelim !
Olmaz dedi Yunus ben neylerim nefesi evde anam aç bekler .
Peki dedi Hacı Bektaş Veli veriniz Yunus ‘a buğdayı !
Yunus aldı buğdayı evin yoluna varırken bir hamamda durdu hem zahiri temizledi hem batını anladı heyhat! Ben ne yaptım nefesi buğdaya tercih ettim diye !Bir vâveylâ ile vardı Hacı Bektaş dergahına ancak artık hüküm verilmişti.
Söyledi Hacı Bektaş Yunus artık senin kilidin Tabduk Emre’de !
Yunus vardı Tabduk Emre’ye dediki hocam bana himmet !
Tabduk dediki önce hizmet sonra himmet !
Böylece Yunus dergaha 40 yıl taşıdı odun !
Hemde odunların herbiri düzgünce …
Söyledi Tabduk Yunus neden bu odunların hepsi düzgün ?
Dediki Yunus hocam dergaha getirmezem eğri odun yakışmaz adamında odununda eğrisi mekana!
Heyhat ! Tabduk gördü ve tasdik etti ancak bekledi seyri süluku Yunusta !
Gönderdi onu başkaca yerlere ve gösterdi ona şeriatı,tarikatı,marifeti ve hakikatı
Birgün Yunus döndü dergaha basgözü görmeyen Tabduka halini sunmaya, dervişler dedi hocamla nasıl görüşürüm?
Dervişler dediki yat eşiğe sabah namazına kalkınca belki kabul eder seni makama!
Yattı o gece Yunus Eşik taşına,başına yastık eyledi.
Altında çamur üstünde yağmur yağdı ama yine gönlü hoş idi bir Erzurum türküsünde söylendiği gibi!
Huzura geldi Tabduk ve bastonu Yunusta durdu kimdir bu ey erenler dervişler dedi cevabını bilerek
Reklam
Merhaba. Bu ay okuduğum çeviri şiir kitabı Mayakovski'nin Seçme Şiirleri oldu. Şairden okuduğum ilk eser.
Şiirlerinde, karamsarlık hakimdi daha çok. Ve birtakım düşüncelerini bizlere duyurmak gibi bir kaygı taşıdığını da pek çok alıntı da görüyoruz.
Mayakovski'nin şiirlerini içimizde özümsemek pek zor olsa gerek diye düşünüyorum. Anlamlı ve hüzün katan şiirlerinden beğendiklerimi sizlerle de paylaşmak istedim.
#kitapalıntıları :
~...
Ve görürüm - senin gülüşünün haçında
acı bir çığlık, çarmıha gerilmiş bir çığlık var.
~Dinleyin beni
baylar,
istemiyorum dedim!
Sizin keyfinize diyecek yok,
ama ben acımla neylerim?
~ ...
Biliyorum,
güneş kararırdı giderek
bir görse ruhumuzun altın yataklarını.
...
~Ne var ki ben haberciyim işin başında.
Acı nerdeyse oradayım ben de.
Kendimi çarmıha gerdim
her akan gözyaşında.
Artık her önüme geleni bağışlamam ölsem bile.
neylerim ben kitapları kocaman kitapları
efendim okusun benim cânım efendim
o kuştüyü salonlarda cânım efendim
okusun da büyüsün benim efendim
okusun da biliversin aklımdan geçenleri
Bu satırlara başka bir kitap yazılır da. O kuş tüyü salonlarda. Canım efendim. Raf raf kitaplar hani duvarlar boyu. Okusun da biliversin aklımdakileri....
Bir yer geliyor: Çok şey söylenesi ama susulası. Öyle susmak değil. Hep bir şeyler yazıyorum ama istediğim gibi çıkmıyor. O da bence susmanın başka bir boyutu. Zorlanıyorum ben ya. Ben de tam şimdilerde Füsun Önal'dan Oh Olsun'lu paylaşım yapmak istemez miyim? Islık çalmalı ne bileyim piknikli filan. Yok ki o hava. Gelmiyor bahar. Üstüne bir de yağmur yağıyor. Yağmurdan şikayet etmiyorum tabi.
Kendimi sorguluyorum. Neden ben diyorum. Nedir yani dünyanın yükünü ben mi taşıyacağım, benim de olacağım iki karış toprak, işin sonunda birinin arabasına yakıt diye karışacak varlığım.
(kıyamet çok geç koparsa olabilir.)
Ama olmuyor. Her şey çok kötü. Gözümü kapatamıyorum. Bir kere şiir okuyorum. Bu insanı dert sahibi yapmaya yeter de artar bile. Valla ne kendimi ne kimseyi kandıramıyorum. Karnım tok sırtım pek. Ruhum ? Gerçekten sevgi kelebeği insanlara sormak istiyorum. Nasıl yapıyorsunuz? Şu gözlerimi kapatıp sadece kendime odaklanmayı ben neden beceremiyorum? Tavşan dağa küsmüş dağın haberi olmamış bir şekilde yaşıyorum. Sen düşünme seren deyip sürekli okuyorum. İlk fırsatta firar ediyor zihnim. Olmuyor. Her saat başı karar alıyorum. Tamam bitti daha da bırakıyorum, gündemi, bu düşünme işini diyorum. Sonra bir bakıyorum canım sıkkın ne olmuştu diyorum. Haa doğru ya bir şey olmamıştı diyorum. Yani. Evet. Elhamdülillah vicdanımı hissediyorum en azından deyip, yola bu seren olarak devam edeceğim galiba. Ne ben onu bırakıyorum ne o beni. Bizi
Puan vermedi·344 syf.·
2023 6. kitabı
Sensiz dünya malı neylerim dostum dostum...
"Su" her sayfasında bana yeni bir bilgi katan , toplum sorunlarını Uyumsuz Defne Kaman'ın macerasıyla bütünleştirerek dikkat çeken , mezhep tartışmalarının saçmalığına değinen , kadın cinayetlerine sessiz kalan kesimin gerçek yüzünü okuyucunun yüzüne vuran,hayvan sevgisinin önemine yer veren ve daha çok ayrımcılığa karşı koyan bir Kadıköy romanı. Şaman , kam , baksı kelimelerini hepimiz duymuşuzdur.Edebiyat derslerinde ezberlediğimiz o Eski Türklerin inanışı olarak hatırladığımız ya da bir yerden duyduğumuz o terimler.Günümüzde büyücülükle uğraştıklarını düşünüp kötü olarak tasvir edilen inanış, aslında tabiatın içinden insanın doğa ile olan uyumunu , sadeliğini insan psikolojisini içine alan ve iyiye yönelten bir inanç olduğunu öğreniyorsunuz.Kutadgu Bilig ( Mutluluk Bilgisi )eserini tanıtan , önemine değeninen, motive eden ,mutluluk veren sözlerle,şifrelerle belirtiyor.
Kadıköy iskelesine gittiğimde romandaki karakterlerin nerelerden geçtiklerini , 'sensiz dünya malı neylerim dostum' türküsünü tesadüfen bağlamayla çalan bir sokak sanatçısı ise tam olarak yazılanları hissetmeme neden oldu.
"Son ağaç öldüğünde , son ırmak zehirlendiğinde ve son balık tutulduğunda parayı yiyemeyeceğimizi anlayacağız."
~Kızılderili Atasözü
Sah ve Sultan esasında Safavi Hükümdarı Şah İsmail ile Osmanlı Padişahı Yavuz Sultan Selim'in arasında cereyan eden Çaldıran Savaşı'nı konu ediniyormuş gibi görünse de Çaldıran'ın ardından çıldıran Taçlı Hatun'un hikayesi. Cihan sevdasındaki iki hükümdarın kalbinde yer eden, Cafer'e yar olan, hep ilk aşkı Ömer'i arayan Taçlı Hatun'un hikayesi...
Kitap Babaydar'ın himayesinde Kamber'in dinlediği sevgiye dair sözler ile aslında asıl savaşın verildiği gönül dünyamıza yapacağı seyahatin ip uçlarını daha en başından veriyor.
"Nefes aldığın her anda sevgiye yürü babacığım, sevgiye yürü, ta ki hakikate eresin!" (Sayfa 11)
Dünyaya hükmetme sevdasındaki iki hükümdarın gönülleri ile yaşadıkları imtihanı tüm gururu ve sabrı ile gözlerimizin önüne seriyor. İlk sevdiği Ömer'e kavuşamayan Taçlı Hatun'a gönlünün en nadide tacını sunan İsmail her şeye sahip olabilirken sahip olamadığı Hatun'un ardından sarhoş bir halde yaktığı ağıtların vehmiyle son bulan hayatı mı, yoksa esir aldığına esir olduğunu;
"Hep seninçindir benim dünya gamım çektiklerim
Yoksa ömrüm varı sensiz neylerim dünyayı ben" (Sayfa 336)
beyti ile dile getiren Selimi'nin hükümdarlığı ile aşkı arasında gidip gelen gururu mu kazanacak gönül meydanında çıkan bu savaşı...
Taçlı Hatun Ömer...Şah...Sultan...Cafer adlı erlerin kalbinde yaktığı ateşin aslında en çok kendini yaktığını kaybedince anladı hepsini. Kimseye yar olamadı ve belki de bu yüzden kimsesizler köyünü ebedi istirahatgahı olarak seçti.
Şah Ve Sultan keyifle okuduğum kitaplar listeme girmeyi başardı.
Reklam