Seni hatırladığımdan daha çok özlüyorum.
Vietnamcada birini özlemekle birini hatırlamak aynı kelimeyle ifade ediliyor: nhô. Bazen telefonda bana Con nhô me không? diye sorduğunda, sanki Beni hatırlıyor musun? demişsin gibi geliyor ve irkiliyorum.
Seni hatırladığımdan daha çok özlüyorum.
Di pirtûkên pîroz ên Cihûyan da ku ji bo serdema antîk wek belgeyên girîng tên qebûlkirin, çiyayê ku keştiya Nûh Pêxemberî li ser rûniştiye ku çiyayê Cûdî ye wek “çiyayê Kurd" hatiye binavkirin. Di şerha Tewratê da ya ku di sedsala Xem da ji aliyê Saadia Gaonî ve hatiye amadekirin weha hatiye gotin: "Keştî li ser Cebel Qerda [Çiyayê Kurd] rûnişt."29 Çawa ku li jorê hat gotin, di pirtûka pîroz a Misilmanan da jî heman babet bi şêweya "Keştî li ser [çiyayê] Cûdiyê rûnişt.” (Hûd/11, 44) derbas dibe. Ji vê jî tê fêmkirin ku heman çiya bi navên Kurd û Gutỉ (Cûdî) hatiye binavkirin.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Gûtî û Cûdî du varyantên heman navî ne. Bi gotineke dî navê Gûtiyan li vî çiyayî hatiye kirin, yan berevajî wê, navê çiyayî li Gûtiyan hatiye kirin. Cûdî varyanta Erebî (berî wê Aramî) ya peyva Gûtiyê ye. Ji ber ku di Aramî da dengê "g"yê tuneye, "g"ya Kurdî di Aramî da bi "c"yê hatiye bilêvkirin. Lewma peyva Gûtî bûye Cûtî, ew jî bûye Cûdî. Di pirtûka pîroz a Misilmanan da (Qur'an, sûreya Hûd/11, ayet: 44) jî, wek cihê rûniştina keştiya Nûh Pêxemberî, ev peyv bi şeklê Cûdî hatiye bilêvkirin. Bi vî awayî tê dîtin ku peyva Cûdî di eslê xwe da Gûtî/Gutî ye.
Gün olur ey meh-ı nâzım bu sabâhat da geçer
Bizi hicrânda koyan bu şeb-i hayret de geçer
Vâsıl-ı evc-i kabûl eyle recâmız yohsa
Yerde kalmaz sanma âh-ı felâket de geçer
Nâ-hudâ Nûh-ı nebî olduğu dem şek yokdur
Gavta-i varta-i Tûfân bu nevbet de geçer
Hat gelip leşker-i hüsnü geçicek dildârın
Dili muIber eden ol kîne vü nahvet de geçer
Sâf kıl âyîne-i sîneni nîk ü bedden
Tab’a âmed-şud eden sûret-i hayret de geçer
Çekilenler kalur Es’ad bu cihân içre hemân
Vakt-i şâdî de gelir mevsim-i mihnet de geçer
Sayfa 409
Uçmakta, konmadan, kıyısız bir denizde rûh;
Benzer mi böyle bir kuşa Tûfan içinde Nûh?
Üstünde gök, sürekli bulutlarla, yüklüdür;
Altında gür deniz ki ezelden köpüklüdür.
Rabbimiz bize Kur’ân’da peygamberleri, onların güzelliğini, sıkıntılarını, sabırlarını, davetlerini, dualarını anlatır; yani aslında her defasında bizi anlatır; çünkü bizi de onlar gibi yaratmış ve onlara yüklediği sorumluluğu gücümüz nispetinde bize de yüklemiştir. Hesaba çekerken de bu verdiklerinden bizi hesaba çeker.
Mesela; Allah peygamberlerini anlatırken Hz. Eyyûb (a.s.) için “sabreden bir kuldu”397 Hz. Nûh (a.s.) için “şükreden bir kuldu”398 Hz. İsmâîl (a.s.) için “sadık bir kuldu” Resulullah (s.a.v.) Efendimiz için de “azim bir ahlaka sahip, rauf ve rahim bir kuldu, âlemlere rahmetti”399 buyurur ve her defasında bize onları örnek göstererek “siz de böyle olun” der. Ayrıca peygamberlerin sadece yaptığı güzellikleri anlatmaz, bir de kendilerine göre bir yanlış ya da eksik yaptıklarında nasıl tövbe ve istiğfar ettiklerini de beyan eder.
Örnek vermek gerekirse; Hz. Yûnus (a.s.)’ın kavmini bırakıp gitmesinin ardından “senden başka ilah yoktur. Sen subhânsın (her türlü noksanlıktan münezzehsin). Ben gerçekten (senin emrini beklemeden kavmimi terk ederek) zalimlerden oldum”400 dediğini ve nasıl istiğfar ettiğini bize haber verir.
Görüldüğü gibi Hz. Yûnus (a.s.) Allah’ın emrini beklemeden kavmini terk ettiği için “ben bir beşer olarak yanlış yaptım, senden af ve mağfiret diliyorum” deyip tövbe ve istiğfar ediyor! Allah da onun bu duasını, tövbesini kabul eder ve onu düştüğü zulümattan, karanlıktan; yani balığın karnından kurtarıp “işte biz mü’minleri böyle kurtarırız”401 buyurur.
Peki, bu âyetten ne anlamamız lazım?
Dikkat edilirse Allah “işte, biz Yûnus’u böyle kurtardık” ya da işte “biz nebîleri, resulleri böyle kurtarırız” buyurmaz, “işte biz mü’minleri böyle kurtarırız” buyurur; yani işi sonunda mü’minlere bağlar. Bununla da her birimize “sen de nefsinin
