Selma
@nisco
"Artık yaşamak için bir nedenimiz olmalı; öğrenmek, keşfetmek, özgür olmak gibi."
Martı Jonathan Livingston
http://1000kitap.com/gonderi/46097015 http://1000kitap.com/gonderi/33902522
http://1000kitap.com/gonderi/39365677
istanbul
istanbul, 21 Şubat 1981
9924 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Rahatsız ettin!Edebiyat
Çok iyi, çok çok iyi.
Tabii Zebercet değil iyi olan.
Topluma uzak, yabancı, içine kapanık Zebercet'in anlatımı iyi olan. Konudan rahatsız olmadan okumak mümkün değil!
Kitap cümleleri gayet anlaşılır, okunur -sonu ne olur diye sayfaları merak içinde çeviriyorsunuz. Kitapta iç bunaltan, yoran, rahatsız eden şey sadece konu, ki amacı da bu değil mi zaten?
Bu kitabı beğenmemek nasıl mümkün oluyor anlamış değilim. Konu rahatsız edici, evet, ama konunun seni, beni, bizi rahatsız etmeyi başarması, Zebercet'ten tiksinmiş olmak zaten kitabın başarısını göstermiyor mu?
Türk edebiyatı için kült olmuş bir kitap ve puanı yedilerde. Puanının düşük olmasına çok şaşırdım ve üzüldüm.
Çiçekli böcekli kitaplar okumayı seviyorsanız o zaman uzak durun bu kitaptan! Böylece puanını da düşürmemiş olursunuz.
Hayatın gerçekleri yazanlar, içimizde dolaşan herhangi biri Zebercet. Gerçekler ağır geliyorsa ve at gözlüğümle mutluyum diyorsanız uzak durun!
Bizim yazarlarımız cinsellik yazmasın (okuyucu rahatsız), bizim yazarlarımız cinayet yazmasın
(okuyucu rahatsız), bizim yazarlarımız sapıklık yazmasın (okuyucu rahatsız)... Her şeyden rahatsızlar maşallah, bir tek sevdikleri aşk, çiçek, böcek! Buna rağmen sevgisizlikten de geçilmiyor!
Demek ki okuduğumuz konu ne olursa olsun, anlamıyoruz, verilmek istenen mesajı almıyoruz! Sonrasında da kitabı kötülüyoruz.
Sonra da neden hep aynı konular işleniyor, aynı şeyleri okuyoruz diye de isyan ediyoruz.
Kitap puanının düşük olmasına aldanmayın.
Umarım okursunuz!
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
"Git buradan, ben gerçeği arıyorum"Felsefe
Kitabın internette araştırmasını yaparken yazarının şu sözüyle karşılaştım;
"Zor kitapları okumalıymış insan meğer. Kitap insanı allak bullak etmeliymiş; insanda bir şeyleri değiştirmeliymiş."
Ne kadar harika bir söz söylemiş yazar değil mi?
Kitabı okumak zor, pek akıcı değil. Buna rağmen kitabı okuyup bitirdiğinizde hatta okuduğunuz anda hissediyorsunuz etkisi altına girdiğiniz değişimi. Düşünmekten yoruluyorsunuz baştan belirteyim. Yolculuk, motor harika diye de okumaya başlamayın kitabı.
Felsefeye karşı ilginiz yoksa, çok fazla sıkılırsınız. Otobiyografik ve felsefi bir deneme kitabı. Kimilerine göreyse roman, ki bence değil! Ders kitabı okuyormuş gibi okudum. Herakleitos, Parmenides, Protagoras, Sokrates, Platon, Aristo, Kant gibi birçok filozofun düşüncelerini harmanlamış, kendi fikirlerini de katıp size seçenekler sunmuş. İyi nedir? Nitelik nedir? Kime göre iyi? Kime göre nitelikli?
Kesinlikle bir alt yapı gerektiriyor kitap, okumadan önce filozoflar ile ilgili biraz araştırma yapmak onların felsefesini bir nebze anlayabilmek gerekli.
Yazıldığı zaman 121 yayıncı tarafından geri çevrilmiş, en sonunda tek bir yayıncı, "Kitap beni neden yayıncılık yaptığımı düşünmeye zorladı." diyerek basmış kitabı. Yayınladığı gibi de çok-satar ve kült olmuş kitap.
Görünürde bir motor yolculuğu sanılabilir, ama aslında içsel bir yolculuk söz konusu. On yedi gün süren serüveninde değerlerin anlamını ve kalitesini aklın sınırlarını zorlayarak sorgulatmış.
Kitapta, teknolojinin getirdikleri-götürdükleri, teknolojiyi kabul edememe, klasik yaklaşım, romantik yaklaşım, bilimsel yaklaşım, kitle hipnozu, SİSTEM (en çok beğendiğim bölümü), ilerleme, hakikat, sanat, olgular, güven, iyi nedir ve en çokta nitelik gibi değerler sorgulanıyor.
Sayfa 92'de geçen:
"Sistematik bir hükümet
Büyük Şef Kanatsız KelebekEdebiyat
Macera dolu bir kitap...
Yazarımız Henri Charriére'nin otobiyografisinden oluşuyor kitap.
İlk okumaya başladığımda çok sıkıldım, araya başka bir kitap soktum. Sonra kaldığım yerden ite kaka ilerlemeya çalıştım. Neredeyse pes edip yarım bırakacaktım, bir kaç sayfa daha ha gayret diye diye gazladım kendimi. Ama bir sayfadan sonra öyle akıcı bir hal aldı ki (cüzzamlı adası) çorap söküğü gibi okudukça okudum. Kitabı kapatıp ara vermek istemedim. Kelebek ve maceraları inanılmazdı.
Böyle bir hayatın yaşanmış olması, inanılır gibi değil. Bu kitap için neden özgürlük manifestosu denildiğini çok iyi anladım. Özgürlük için verilen o mücadeleye, cesarete, hayran kaldım. Bir insanın umudu hiç mi tükenmez, hiç mi yılmaz?
Bir insan kaç mutlu son yaşayabilir, ya da kaç kez hüsrana uğrayabilir Kelebek bunu o kadar çok yaşıyor ki buna rağmen asla pes etmiyor.
Film gibi bir hayat yaşamış gerçekten de.
Yine sıkılarak ite kaka başlayıp, okuduğum ve bitirdiğimde hayran kaldığım bir kitap. Galiba benim tarzım da bu :)
Bir sitede "Yazarın yaptığını önceden bilseydim alıp okumazdım, tüm suçları işliyorlar, yapmadığı pislik kalmıyor, sonra da anılarını yazıp köşeyi dönüyorlar namuslu yazarların suçu ne yani" gibi bir eleştiri okumuştum.
Buna karşılık diyebileceğim şey, böyle inanılmaz bir yaşamım olsa ben de kitabını yazarım.
Burada kelebeğin şu sözünü hatırlatırım "Bir ulus, toplumun başını ağrıtan kişileri çok çabuk yok etmek ve onlardan hemen öç almak hakkına sahip değildir. Bu adamlar, insanlık dışı cezalara çarptırılmaktan çok tedavi edilmesi gereken kişilerdir."
Bence bu kitabın ana fikri; başarı için azim, cesaret ve asla pes etmemek gerekir.
Keyifli okumalar...
Sevdiğim alıntılar;
Hayat bu işte. "Çürümeye, bozulmaya giden yirmi beş yaşındaki bir çocukla " alay edip
Okuduğum bütün kitaplara puan veririm, ileride baktığımda kitap ile ilgili bir fikrim olsun diye.
Bu kitaba vermedim, veremedim.
Bu kitap puanlama sisteminin çok üstünde bir kitap.
Sen sadece 'a' ya da 'b' yazsan bile ben beğenirim -ki sen 128 sayfa kitap yazmışsın, nasıl hayran olmam!?
Nasıl takdir etmem, nasıl beğenmem ki!?
Çok güçlüsün sen Rukiye, yeri geliyor ben
%0 engelimle savaşmaktan yılıyorum, ayakta durmakta zorlanıyorum. Senin hikayen bir çok kadın için ilham kaynağı olmalı.
Hikayen hep aklımda olacak, senden güç alacağım.
Maya Angelou şöyle demiş: "Bir kadın, ne zaman kendi sesini duyurmak için ayağa kalksa, planlamamış bile olsa, tüm kadınlar için de ayağa kalkmış olur.”
İşte sen de, tüm kadınlar için mücadele ne demek, yılmamak ne demek sadece ve sadece tek parmağınla bize gösterdin.
Sana acımak mı?
Sana hayranım!
Sen bir örneksin.
Başarın inanılmaz.
Bu yazdıklarımı okuyacak olursan şayet; binlerce kez teşekkürler sana.
Yazarın kullandığı dil çok cana yakın, samimi geldi bana, içine içine işleyen sevgi cümleleri sıralanmış.
Karşıma oturmuş bana nasihat ediyordu sanki, okurken o hisse kapıldım. Beklemediğim bir kalem, şaşırttı beni, bu kadar etkileyeceğini hiç ummamıştım. Hayatın içinden, senden, benden olan cümleler, gülümseten, düşündüren cümleler...
Sıraladığı aforizmalar etkileyici, tamam bazen "Sevgili Dost" sizi sıksa da genel olarak samimi bir yaklaşım bence. Adını çokca duyduğum ve okumak için sabırsızlandığım bir kitaptı. (Kütüphanemde olmasına rağmen yok sanıp kitabı almak için uğraşmam, arkadaşımın sen de var o kitap demesiyle kütüphanemde bulmam... Dostlar bunun için var değil mi ama, okuduğunuz kitapları/kütüphanenizde olan kitapları hatırlatmak için (: )
İyi ki okumuşum, sabırsızlığım boşuna değilmiş, çok beğendim. Tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
En sevdiğim alıntı;
Kim kazandı?
Atom bombasını Hiroşima'ya atan mı? Everest'in tepesine ilk kez varan mı? Doksanıncı dakikada maçı alan mı?
Kim kazandı?
İspanyollar mı, Kızılderililer mi? Hitler mi, Yahudiler mi? Beyazlar mı, zenciler mi?
Kim kazandı?
Diriler mi, ölüler mi? Çobanlar mı, sürüler mi? Efendiler mi, köleler mi?
Kim kazandı?
Sevgili Dost,
Herkes kaybetti. Ölüm kazandı. Mezar taşlarına: "Huve'l Bâki" kazındı.
