Heyecanlarımı hep gelecekteki günler için saklamıştım; babam öldüğü zaman yeteri kadar üzülememiştim, mezarın başında küçük ayrıntılara takılmıştım.
Bir ağacı, kuşu filan seyrederken değil, düşünürken sevmiştim.
Hayır belki de kendimi yaşanacak güzel günler için saklamamıştım: belki de sadece duygularımda her zaman biraz geç kalıyordum.
Bazı kitapların da yıllar geçtikten sonra anlamlarını sezmeye başladım.