sosyolojiogrencisi
@nnck
kendini keşfet kızım
Canım EdenEdebiyat
Hayatım boyunca okuduğum en iyi eserler arasına girdi.
Sevgili Eden'ın düşüşleri, aşkı, hayata bakışı yani en temelde varoluş mücadelesi çok kıymet verdiği bir kadın olan Ruth sayesinde gelişmiş ve kendisini bulmasını sağlamıştır. Eden'ın hayatta var olma, görünür olma mücadelesinin büyük bir kısmı sevgili Ruth'un burjuva sınıfına mensup olmasından kaynaklanmaktadır. Eden'la tanışmak hayata bakışımı yeniden şekillendirdi diyebilirim. Eden'ın mücadelesi sadece kendisine veya Ruth'a olan sevgisine karşı değildi. Eden, burjuvaya yani en temelde eşit olmayan bu dünyaya karşı duruyordu.
@sosyolojiogrencisi hesabımda sosyolojik analizini yaptım, incelemek isterseniz bekliyorum. Sosyoloji ile kalın
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Kadın CinayetleriEdebiyat
Burası neresi biliyor musunuz?
Burası "ÖLÜ KADINLAR MEMLEKETİ" bir kitabın insanın canını defalarca acıttığını hissedebilir misiniz, bilmiyorum. Kadınların ve erkeklerin eşleri tarafından neden ve niçin öldürüldüğünü yazıyor. Neden sizce? Bakkala ekmek almaya gitti, evde çıktı diye öldürülen kadınlar var bu kitapta. Sofraya yoğurt koymadı diye öldürülen kadınlar var bu ülkede! Asıl sorun ne? Kadınların söz hakkı, mutluluğu, gülüşü neden hep engelleniyor bu ülkede? Bizler neden arkamıza bakarak yürümek zorundayız bu ülkede?
Bu ülkede; Suna'nın, Gönül'ün, Özgecan'ın, Güleda'nın, Rabianaz'ın, Emine'nin, Şule'nin, Pınar'ın, Ceren'in, Şükran'ın, Zekiye'nin, Münevver'in, Merve'nin, Zeynep'in, Kader'in, Rukiye'nin, Özlem'in, Gülsüm'ün, Melike'nin ve daha adını sayamadığım nice kadının hayalleri ve gülüşleri söndürüldü...
Biz susmayalım, kadın cinayetleri durdurulsun. Birimiz daha ölmeyelim, yaşayalım, gülümseyelim bu hayata karşı ve durduralım bu kadın cinayetlerini!
#kadıncinayetlerinidurduracağız
#sosyolojikbakış
Korkunç Yıllar kitabı benim ödevim olduğu için okudum. Kitabı tamamen sosyolojik bir perspektifle okuduğum için ancak bu açıdan bir değerlendirme yapabilirim. Ancak sadece bir tek şey belirtmek istiyorum ki normalde tarihi savaş, acı ve keder olgularının olduğu kitaplardan pek haz etmesem de bu kitabın gidişatını beğendiğim ve Süleyman'ın beni biraz üzdüğünü söyleyebilirim. Aynı zamanda bir de kitabın savaş sürecinde sadece erkekleri temele alarak kadınlara pek değinmemesi beni rahatsız etse de yazarın ideolojik bakışından kaynaklandığını düşünüyorum. Kırım Tatarlarının yaşanmışlıklarını belirtmesi açısından gayet iyi bir roman, tarih temeliniz varsa kitap daha sürükleyici bir şekilde ilerliyor. İyi okumalar :)
(Dikkat Spoiler İçerir!)Edebiyat
Sahi Meursault niçin yargılanıyordu? Arap bir adamı öldürdüğü için mi yoksa annesinin cenazesinde ağlamadığı, arasında bir bağ olmadığı için mi? En temelden bakıldığında Meursault çoğu kişi gibi duygularıyla hareket eden biri değildi. O içine kapanık ve sessiz bir yaşamı benimsemişti. Bu yaşamında toplumun dayattığı rolleri kabul etmeyen biri olarak aslında tam olarak topluma yabancılaşmıştı. Burada asıl yargılanma sebebi birini öldürmek değildi, topluma yabancılaşması ve her şeye nesnel bir şekilde yaklaşmasıydı. Meursault'u toplum tarafından suçlu kılan toplumun dayattığı geleneksel rollerin dışında biri olmasıydı. 
Albert Camus
Albert CamusOlay dünya çapında satranç birincisi olan Mirko ve Dr. B.'nin etrafında şekilleniyor. Ve birde olayın içinden bir anlatıcı var.
Satranç, Zweig'ın intihar etmeden önce yazdığı yazılardan biriymiş. Aslında bunu öğrendiğim an kitapta odaklandığım nokta artık konunun gidişatı değildi malesef. Daha çok Zweig intihar etmeden önce neler düşündü, ne gibi cümleler yazdı. Bunun üzerine odaklanarak okudum kitabı. Ve inanılmaz bir hiçlik, boşluk ve yalnızlığa mahkum olduğunu fark ettim. Bu inanılmaz derecede içimi acıttı ve neden dedim sürekli... Etrafındaki insanlar nasıl fark etmiyor bir insanın içten içe eriyen benliğini? Belki de şuan bizim de etrafımızda ruhu yavaş yavaş eriyen birileri vardı. Düşünüyorum da insanlar gerçekten kalabalıklar içinde yalnız hatta yapayalnız olabiliyor... Ahhh Zweig ♡..
Nasıl da fark edilmeden yazmaya devam etmişsin.
Beni inanılmaz derecede etkileyen bir alıntıyı da sizinle paylaşmak istiyorum:
"İnsan bir şey bekliyordu, sabahtan akşama kadar bekliyordu ve hiçbir şey olmuyordu. İnsan tekrar tekrar bekliyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan bekliyor, bekliyor, bekliyordu, düşünüyor, düşünüyordu, şakakları ağrımaya başlayıncaya kadar düşünüyordu. Hiçbir şey olmuyordu. İnsan yalnız kalıyordu. Yalnız. Yalnız." (s. 38)
Stefan Zweig 
Satranç 
sosyolojiogrencisi
Stefan Zweig Satranç sosyolojiogrencisi