Dilara

Oysa insanın saatlerce seyretmek, hatta çerçeveleyip duvara asmak isteyeceği bir yüzü vardı. (...) o ortaya çıktığında, şehrin bütün ışıkları bir bir yakılıyordu.
Reklam
(...) Çıkmıyor. Kapının iki kanadı da sıkı sıkı kapalı, sabit, yerinde duruyor. Kapılar bunu çok sık yapar.
"Hafıza şeytanın ta kendisidir," demişti. "Hatırlayarak ölüyü diriltebileceği gibi, unutarak diriyi öldürebilir insan. Ağılı bir kudret bu, korkunç bir beceri."
Neden bilmem, insan ölünce günleri saymaya pek meraklı oluyor. Her sabah takvime bakıp ölümünün üzerinden kaç gün geçtiğini en baştan hesaplıyor.
Zaman geçti deniyor ya hep. Kimse söylemiyor, geçiyor da nereye gidiyor? Bu meret kaybolmuyor ki. Bir katil gibi dokunduğu her yerde izler bırakıyor.