9/10
2026 3. kitabı
Eserde, tanınmış kişilerin günlük alışkanlıkları anlatılmıştır. Kısa bölümlerden oluşmaktadır.
Eserle ilgili notlarım;
Tuhaf alışkanlıkları olan ünlüler olsa da hepsinin kendine ait bir disiplininin olması önemli bir noktadır.
Her ünlünün farklı farklı düzeni ve ritüeli var. Bazıları aşırı disiplinli, düzenli ve dakik; bazıları ise gerçekten garip.
İlginç alışkanlığı olan ünlüler: Sartre çalışırken amfetamin içiyor, Armstrong da esrar kullanıyormuş.
Çalışmak için motivasyon beklememişler. Günün belli bir saatini/bölümünü çalışma için ayırmış ve çalışmışlar.
Hepsi de hayatında önemli eserler çıkaran şahsiyetlerdir. Biz de onlara bakarak öğüt almalıyız.
Eleştirim:
Eserde sanatçıların yalnızca ismi verilmekle yetinilmiş. Ama kim olduğu ve hangi eserleri çıkardığı konularında bilgi eklenebilirdi.
Genel olarak beğendiğim bir eserdi.
"Anladım ki bu dünyanın tek hakikati insanın yalnızlığıdır, ötesini anlamaya çalışanların kalbinde sadece yorgunluk kalır. "
Tarık Tufan’ın Gece Açan Çiçekler’ini okuyup bitirdiğimde, kalbimde hem ağır bir hüzün hem de tarifi zor bir huzur kaldı. Bu kitap, sadece bir hikâye anlatmıyor; adeta ruhumuzun en karanlık odalarına kilitlediğimiz o sırları, söküp atmaya korktuğumuz kirli sargıları birer birer gün yüzüne çıkarıyor. Kitabı okurken, yazarın o çocuksu ama devasa inancıyla hayatı nasıl dönüştürdüğüne şahitlik ediyorsunuz.
İşte bu sarsıcı yolculuktan bende kalanlar ve sizin de bu dünyada neden kendinizi kaybetmeniz gerektiğine dair notlarım:
Kaderin İlk Sözü ve Son Kararı:
Kitap boyunca peşimi bırakmayan en güçlü duygu, kaderle olan o amansız randevumuzdu. Şunu anladım ki; "İlk söz insanın hakkıysa da son sözü söylemek her zaman kadere düşermiş". Bizler adımlarımızı atıyoruz, çabalıyoruz ama yolu inşa eden her zaman kader oluyor. Yazar bize sabrı ve teslimiyeti hatırlatıyor; çünkü biliyoruz ki "yüksek arzular, beraberinde her zaman yüksek sınanmaları ve ağır bedelleri getirir" Bu teslimiyet, bir yenilgi değil; aksine hayatın o trajik şaşkınlığı içinde ayakta kalma çabası.
İçimizdeki Putlar ve Toplumsal İkiyüzlülük:
Okurken kendimi sık sık toplumsal bir aynanın karşısında buldum. İnsanların neden başkalarının masumiyetinden bu kadar korktuğunu, neden şehrin kötülerle dolu olduğu düşüncesiyle teselli bulduklarını sorguladım. Meğer bizler artık taştan heykellere tapmıyormuşuz; bizim putlarımız artık kendi nefsimiz, kibrimiz, itibarımız ve bitmek bilmeyen iştahımızmış. Hatta bazen aşk bile en kuvvetli putumuz haline gelebiliyormuş. Bu kitap, bizi bu görünmez putlarla yüzleşmeye zorluyor.
Aşk: Hayatla Ölüm Arasındaki O Taşkın Nehir:
Eserde aşk, alışık olduğumuz o
Reklam
İnsan en çok çaresiz kaldığında değil, dua etmediğinde yalnızdır.
Duayı Yeniden Keşfetmek; Mecit Ömür Öztürk kaleminden, Hayy Kitaptan basımı yapılan, 141 sayfadan ibaret eser.
Dua teslimiyettir, sabırdır, elinden geleni yaptıktan sonra Allah'a bırakarak tevekkül etmektir. Dua ederek huzuru, mutluluğu bulmayan yoktur.
Duayı Yeniden Keşfetmek; Dua Bir Fıtrat, Dua Bir İbadet, Dua Bir Öğretmen, Dua Bir Nişane, Dua Bir Kurtuluş, Dua Bir Teminat, Dua Bir Teselli, Dua Bir Tohum, Dua Bir Hikmet, Dua Bir İmtihan, Dua Bir Adap, Dua Bir Kabul, Dua Bir Tedavi, Yaşama Duayla Tutunmak, Dua Notlarım başlıklarından oluşuyor.
Bu kitapta dua bir dilek listesi değil, bir terbiye süreci olarak ele alınıyor.
Kur'an-ı Kerim' de insanın kulluk için yaratılmış olduğu bildirilmiştir.
Dua, çözümün yalnızca Rabbimizde olduğuna inanmaktır.
İnanarak yapılan dua bazen öyle etkili olur ki bir sineğin Nemrut' u mağlup etmesinde olduğu gibi en büyük zorlukları ortadan kaldırabilir.
Başına gelebilecek sıkıntılara sabır için sık sık dua etmelidir.
Dua kalbin gıdası... Fani dünyada bulunuyor olmanın verdiği gurbet acısının devası....
Ümidini fanilerden kesebilmiş kimselerin duası büyük tesire sahiptir.
Ah Rabbim! Kendimi düzeltme, nefsimi ıslah etme imkanlarından beni mahrum eyleme!
Dualar vardır, kayıp düşmemizi engelleyen… Dualar vardır, düşmüşsek hızla kalkmamızı sağlayan… Dualar vardır, musibetlerden muhafaza eden… Dualar vardır, acıların tetiklediği ümitsizlik, hüzün ve korku gibi olumsuz duyguları bertaraf eden… Dua, saadetlerin çoğalma sebebi, felaketlerin dalgakıranı… Sonsuz rahmet hazinelerinin anahtarı, tükenmez manevi kuvvetlerin çekim noktası…
Bazı notlarım aşağıdaki gibidir:
İntihar ürünleri temin ve tedarik eden dükkan sahipleri de intiharı düşünür ancak aileden birinin intiharı halinde hizmet akamete uğrayacaktır dolayısıyla intihar bu aile için düşünülemez ve tatbik edilemez bir eylemdir.
"Ölümünüzü başaracaksınız..." Başarılabilecek son şey ölümdür insan için...ancak İngilizce'de örneğin ölmek de doğmak gibi "passive", yani edilgen bir eylemdir.
İngilizce yazılan incelemelere baktığımda kaosa sürüklenmiş dünyada insanların intiharı bir çıkış yolu olarak benimsemeleri ne atıf yapıldığını gördüm. İntihar kelimesinin özellikle tercih edildiğini çünkü ölüm ile intihar arkasındaki sınırın insan iradesine bağlandığını, hayatında hiçbir şeyi başaramamış insana bir başarı alanı tanındığını görmemek kabil değildi.
deliberate killing of oneself," from Modern Latin suicidium "suicide," from Latin sui "of oneself" (genitive of se "self"), from PIE *s(u)w-o- "one's own," from root *s(w)e- (see idiom) + -cidium "a killing," from caedere "to slay" (from PIE root *kae-id- "to strike").
Etimolojik sözlükte karışma çıkan ilk açıklama bu. İnsanın belirli bir kasıt ile kendini öldürmesi. (Bir mesaj bırakmak, güçlü olduğunu ispatlamak vb) Kelime kökünde saklı bir 'kendilik' var. İntihar kişinin kendisine yönelik bir eylemi ve bunu kazaen değil kasten yapması gerekiyor. Yani irade şart. Satırları aşağı kaydırdıkça 'sane" kelimesi ile karşılaşıyorum. Akıl...insane ise delilik...demek ki aklın yerinde olması gerekiyor bu eylemin gerçekleştiği sırada. Diğer yandan 'commit suicide' şeklinde kullanılıyor kelime, yani uygulanıyor, gerçekleştiriliyor...
(Bir paragraf 'çünkü' ile başlamaz ama...) Çünkü terminolojide intihar ve intihara teşebbüs ayrı ayrı ele alınıyor. İngilizce inceleme yazısında da başarıya ulaşamayan
180. sayfada yarım bıraktım. Normalde kitapları yarıda bırakmam ama özellikle ikinci kısma daha fazla devam edemedim. Çevirmen Malina'dan "çevirisinin sonuna yaklaştığında oldukça ciddi sağlık sorunlarıyla yüz yüze gelmesine neden olan yoğunlukta bir çeviri çalışması" olarak bahsetmiş. Başlanmış bir çeviriydi ve hiç bitmeyebilirdi, diyor. Benim için de okunması bitmeyen bir kitap oldu. Tebrik ediyor ve üzüntü duyuyorum. İkinci bölümden itibaren ana karakterde hastalık niteliğinde bir kayboluş sezinlediğimi notlarım arasına eklemek isterim.
Tutunamayanlar'a benzer bir tarafı olduğunu düşünüyorum fakat belki de yabancı olduğu için, Oğuz Atay'ı anlayabildiğim şekilde anlayamadım yazarı.
Malina'yı Milena'ya benzettim, belki yazar da bu benzetmeyi yapmak istemiştir. Hatta her iki isim de "melankoli"ye benziyor. Neden bilinçli seçimler olmasınlar?
Keyifli okumalar dilerim.
Dua pasif bir bekleyiş değil, faal bir ilerleyiştir.·144 syf.·1000Kitap
10/10
2026 16. kitabı
“Dua yalnızca bir isteme edimi değil, aynı zamanda bir hedefe doğru ilerleme kararlılığını harekete geçiren bir tetikleyicidir.” s123
“Dua, içeriğinde talep ettiğimiz nimetlerden üstündür.
Duaya devam edebiliyor olma nimeti, dünyevi taleplerimize ulaşmaktan daha yüksek ve kalıcı bir değere sahiptir. Bir duayı edebilmenin, onun sonuçlarını elde etmeye kıyasla daha kıymetli olduğunu kavramak, bir aydınlanmadır.” s122
Bizi yaratılmış bir beşer ve kul olarak Rabbimiz karşısında önemli kılan asıl unsur ayetle de sabittir ki duamızdır. Rabbimiz Furkan Suresinin 77. ayetinde “(Ey Muhammed!) De ki: "Duanız (kulluğunuz ve yönelişiniz) olmasa, Rabbim size ne diye değer versin!.."” buyurmuştur. İçerik olarak dua kitapları daha çok tesirli dualar, bu dualar için uygun zamanlar, kaç kez yapılacağı vs.onları içeriyor. “Dua etmek” başlı başına kitabın konusu ve diğer kitaplar için zemin diyebileceğimiz bir kitap. Neden dua ederiz? Neden Dua etmeliyiz? Dua edememe/edebilme kullukta bizim için neden bu kadar kritik bir noktada … O kadar çok kıymetli suallere altın değerinde cevaplarla oluşturulmuş ki kitap, dua kavramının derinliğine vakıf olabiliyorsunuz..
Dua; fıtrat, ibadet, öğretmen, nişane, kurtuluş, teminat, teselli, tohum, hikmet, imtihan, istiğfar, adap, kabul, tefavi… Kitabın bölüm başlıkları bu şekilde. Son iki bölümde ise yazar “Yaşama Duayla Yeniden Tutunmak ve Dua notlarım” başlıklı yazılarıyla kitabı tamamlamış. Hiçbir kısmını okuyamasanız dahi “Dua Notlarım” kısmı konunun ehemmiyeti için ateşleyici olacaktır ve mutlaka gönlünüze dokunacaktır.
Aynı zamanda bu kitap: “Dervişin Teselli Koleksiyonu” ile başlayan bir serinin 5. kitabı. Önceki kitaplardan alışkın olduğumuz “tanık gösterme/alıntı yapma” özelliği birçok eser ve yazarın bu konudaki satırlarını da
Reklam
Reklam