Nuray Çimen
@nrycimen
İlk Cümle...Edebiyat
Birden kaldırımlardan taşan kalabalıkta onun da olabileceği aklıma geldi. İçimdeki sıkıntı eridi.
Nuray Çimen
En sevdiğim giriş cümlesidir, her okuyuşumda etkileniyorum. Son cümlesi de bir o kadar etkiler...
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Sevgili 1K okurları aklınıza gelen ilk kelimeyi yazın gerisini bana bırakın.
Sonucu size göstereceğim.
Nuray Çimen
Kelime
Calvino'nun okuduğum ilk kitabı. Ankara'daki toplantıda okumak için seçtiğimiz kitaptı. İsmi itibariyle aslında merak ettiğim bir kitaptı. Ancak okuduktan sonra kitabı pek beğenmedim.
Kitap Marco Polo'nun gezdiği şehirleri Kubilay hana anlatmasıyla ilgili.Anlattığı şehirler genel olarak kadın isimlerinden oluşuyor.Şehirleri 3-4 sayfada anlatıyor. Bir şehri okurken o şehri daha yeni kafanızda canlandırıyorken yeni bir şehir anlatmaya başlıyor.Bu yüzden şehirler bazen birbirine karışıyor.Bana göre kitapta bir bütünlük yok.
Toplantıda diğer bir iki kitabının iyi olduğunu Seray söyledi.Ancak ilk kitabını beğenmediğim Calvino'nun diğer kitaplarını okur muyum bilemiyorum:)
Nuray Çimen
Ben de buyuk bir hevesle ilk kez bu kitabina basladim umarim begenirim
Benim için şimdiye kadar yaptığım en özel inceleme olacak bu, umarım yazmak istediklerimin çeyreğini olsun ifade edebilirim.
Leyla ile Mecnun hayatımda en önemsediğim şeylerden biri. Bir diziye bu kadar anlam yüklemek ne kadar mantıklı tartışılabilir. Ama sitede son zamanlarda denk geliyorum benden yaşça büyük kişilerin yorumlarına; gençliğindeki detayları birbirleri ile paylaşmalarını gülümseyerek okuyorum. Çünkü biliyorum ki yıllar sonra ben de Leyla ile Mecnun dolu anılarımı düşünüp hüzünleneceğim. --> Hocanın ısrarla telefonları bırakın uyarısını takmadan sıranın altında tek kulaklıkla birlikte LM izlediğimizi, "Seni tanıdığımdan beri ne fark ettim biliyor musun, aynı Mecnun gibi konuşuyorsun sen!" şeklinde ilerleyen sohbetleri, hatta o konuşmanın bize iyice sinmesi ve günlük hayatta bilinçsizce ağızdan çıkması ile akabinde gelen kahkahalar, dizide geçen o çok özel şiirleri gönlündeki kişiyle paylaşmak ve üstüne bin kat daha anlam yüklemek, hediye almayı isteyip cesaret edemezken LM temalı bir şeyler almanın arkasına sığınmak, "Aaa zil sesini sen de mi o sahnedeki şarkı yaptın" diye ortak nokta bulmanın sevincini yaşamak... Daha niceleri işte. Kitabı okurken içinde küfür de görünce şaşırdım, arkadaşıma "Küfür de geçiyor biliyor musun" dedim, "Poşet gibi mi :D" dedi. Her şeyin özeti gibi bir olay aslında, Leyla ile Mecnun evreninde poşet küfürdür, kulpu kırık çaydanlık küfürdür, ıslak terlik küfürdür. Sakız sigaradır, erik içkidir. Bu dünyadan değildir Leyla ile Mecnun. Orada her şey mümkündür, uzaya da çıkılır, yerin dibine de batılır, mecaz değil cidden batılır! Hatta Mecnun "yeraltına" batmışken kenarda Dostoyevski göze çarpar bir şeyler yazarken :)) Yakalamasını bilene en ince absürd espriler oradadır. Bi de bunları anlayınca sevinir insan, "Yavvv adamlar ne
Nuray Çimen
Garip ama once kitabi okudum dizinin su an 84. bolumundeyim( 1 ayda) sonradan okuyanlari kitap genel olarak tatmin etmemis ama diziyi bilmeyen biri olarak ben cok keyifle bir kerede okumustum.