Esma Nur Çekinmez
@nuresma12
Kitaplarla birlikte kendi hayal dünyasında yaşayan ve geçinen bir insan
Kitaptaki karakterleri gerçek hayattaki sevdiğim sevmediğim kişiler yerine koyuyorum...
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kutuya baktım, kıyıda yoktu, açık denize sürüklenmiş olmalıydı.
"Elveda Max, elveda Nadia" dedim.
Onların başına gelenleri anlatmaya karar verdim. Çünkü ancak hikayesi anlatılan insanlar var oluyordu.
Saatim hâlâ 12 yi gösteriyor
Kalemimin mürekkebi bitmedi hâlâ
Dilimde, içimde dolanan kelime öbekleri bir bir dökülüyor
Kalemimin taciz ettiği kağıda
Saat zırhlı bir asker gibi gardını almış pis pis sırıtıyor yüzüme
Geçen saniyelerini dakikalarını dönen yelkovanıyla akrebini yüzüme vuruyor sanki
Ayna da yüzüme bakan bir ben var
Zor tanıyan gözlerim puslu oluşunu çok belli ediyor gibi görünüyor ordan
Hareketsiz kalan elim
Kalemle dansına ara vermiş gibi duruyor
O da yaşlanmış o da yorulmuş
Sağ kolumun dirsek hizasında bir kül tablası var
Içindekilerden dibi gözükmüyor
Elimin kavalyesinin altında uyuyan kağıt bir kitap üstüne uzanmış
Arkamda , üstündeki tozlardan bıkmış bir ince yorgan
Geçen zamana küfreder gibi yaşayan bir çift terlik var ayağımda
Siyah rengi sinirinden daha bi kararmış
Dolap kapakları açılınca artık beni emekliye ayır diye yalvarıp dile geliyorlar sanki
Öyle içten bi gıcırdamaları var ki tarif edemem
Solumda yığınla karalanmış tonlarca kağıt yemin istiyorlar benden "Daha karalama ki acıtma canımızı" der gibi
Mürekkep kutum onu kullanmadığımdan benden umudu kesmiş bir vaziyette uykuya dalacak
Yaşlı penceremin yaslı perdeleri yine beni dinliyor
Dinlemek istiyorlar lakin dilim sessizlik ile muhabbet ediyor bu tarafa dönecek gibi durmuyor
Ve bir kitap daha açıp uykuya dalıyorum
Uyanmamaya yemin ederek.
..
Kendi şiirim
Kötülük, " dedi Simyacı, " insanın ağzından giren şeyde değildir. Kötülük oradan çıkandadır."
