Nur Tunç

Tabiatımız gereği ümitvar canlılarız, tekrar tekrar aldanmaya teşneyiz. Dürülüp kir pas içindeki, kahverengi bir karton koli içine atılsak bile olmaz denilen mucizelere inanmaya hevesliyiz.
Sayfa 34·Kitabı okuyor
Reklam
İnsanın iyi olmak için akla ihtiyacı yoktur. Hatta bana zaman zaman bunun tam tersi olmalı gibi gelir. Çok zeki birini ele al, hemen hiçbir zaman iyi biri olmadığını görürsün.
Sayfa 43·Kitabı okudu
bazı canlıları yara öldürmüyor, muhatapsız kalmak öldürüyor.
Sayfa 167·Kitabı okudu
Gözünle gördüklerine sakın inanma. Görünenlerin hepsi sınırlıdır. Anlayarak bakmaya, bildiklerinin ötesine geçmeye çalış.
Sayfa 108·Kitabı okudu
“Benimle güneş gözlerimden doğuyormuş gibi ilgileniyordu; ne güzel yaşadım o dört sene!”
Sayfa 20·Kitabı okudu
Reklam