Nazan
@nztfkci
Geçmiş olsuna gitmek adetini kim çıkardıysa… Geçtikten sonra gitmişsin ne kıymeti var? Hani hastayken gideceksin, bir çorba kaynatacaksın, sırtını ovacaksın, terleyince üstünü değiştireceksin, ne bileyim suyunu vereceksin… O zaman gel geçmiş olsuna. Geçip iyileştikten sonra ben ne yapayım seni?
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Başarı, itibar, para, güç hemen hemen tüm enerjimizi bunları nasıl elde edebileceğimizi öğrenmeye harcarız. Sevmeyi öğrenmeye ise verecek hiçbir şeyimiz kalmaz.
Sayfa 26
Eski şapkalarımız, ayakkabılarımız, elbiselerimiz gün geçtikçe bizden bir parça olmazlar mı? Onları sık sık değiştirmek işteyişimiz de bu yüzden değil midir? Yeni bir elbise giyen adam az çok benliğinin dışına çıkmışa benzer: Kendinden uzaklaşmak, ona bir değişikliğin arasından bakma ihtiyacı yahut “Ben artık bir başkasıyım!” diyebilmek saadeti…
Sayfa 19
Kendimi kötü ve boş hissediyordum. Büyükbaba dedi ki neler hissettiğimi biliyormuş, çünkü kendisi de aynı şeyleri hissediyormuş. Büyükbaba, sevip de kaybettiğin her şey sana bu duyguyu verir, deyip ekledi: “Bundan kurtulmanın tek yolu hiçbir şeyi sevmemektir ki bu daha da kötüdür çünkü o zaman sürekli boşluk hissedersin.”
Budizmde bir deyiş var, “Çektiğin acıya şükret, çünkü başkalarının acısıyla empati kurmanı sağlıyor.”
