“Ben çalışmak için yaşamıyorum. Yaşamak için çalışıyorum. Ne kadar az sorumluluk, o kadar çok mutluluk! “
📚🔔 Tatil zili çaldı!
Bir yıl boyunca verilen emeklerin ardından şimdi dinlenme, keşfetme ve yeni maceralara atılma zamanı. 🌞
Bu yaz bol kahkahalı, bol anılı ve elbette bol kitaplı geçsin. Tüm öğrencilere keyifli tatiller diliyoruz! 💙📖
Geride bıraktıklarına odaklanırsan önünde seni bekleyenleri göremezdin. Hayat da tam bu kaybettiğin yerde başlarda işte. Kaderden de medet umamazsın o anda. Sen gayret etmezsen o senin için kılını bile kıpırdatmazdı. En dibe vurduğunda yanan canın, daha fazla gidecek yerin olmayışın ve yalnızlığın yukarı çıkmaktan başka çare bırakmazdı insana. İşte orada hayat,yeniden daha hızlı ve bir o kadar güçlü başlar. Ağlaya ağlaya, belki de kanaya kanaya...O yüzden...Şu ana bir işaret koydum. Bu andan sonra sadece önüme bakacaktım. Bakmak zorundaydım.
Sayfa 128
1830'DA VIRGINIA EYALETİNİN New Kent County yöresinde, Peggy ve Patrick adlarında iki siyah köle gecenin geç vakti ellerinde silahlarla sahipleri John Francis'in evini bastılar. Patrick, bir baltayla Francis'i kovalarken Peggy de büyük bir sopayla sahibine vurdu. Francis'in bu darbeler yüzünden ölüp ölmediğini bilemiyoruz, ama köleler evden ayrılırken orayı ateşe vermişlerdi ve ev Francis içindeyken baştan aşağı yanıp kül olmuştu. Çok geçmeden Peggy ve Patrick iki suç ortağıyla birlikte kundakçı-katil olarak teşhis edildiler. Ekseriyetle diğer kölelerin sözlü ifadelerinden elde edilen deliller çok geçmeden aleyhlerine dönmeye başladı. Bir köle Peggy ile Patrick'in ellerinde silahlarla Francis'in evine girdiklerini görmüştü. Sucky adında bir başka köle kız Peggy ile Patrick eve girdiklerinde içerdeydi ve eve girenlerin binayı samanla ateşe verdiklerini doğruluyordu. Yine başka bir köle onları saldırıdan hemen sonra Francis'in evinin kalıntıları arasında para ararken görmüştü. Peggy ve Patrick davası kolay görülmüş olsa gerekti ve mahkumiyet kararı kesindi: İç savaştan önceki Güney'de bir efendinin kölesi tarafından öldürülmesinden daha büyük bir suç yoktu ve hukuk siyah insanların adalet arayışına hiçbir surette imkân vermiyordu. Siyah insanlar şartlar ne olursa olsun kesinlikle beyaz bir insana karşı şahitlik yapamazdı, dolayısıyla beyazların tecavüzüne uğramış özgür bir siyah kadın bile vuku bulan suçu kanıtlama imkânına sahip değildi. Peggy gibi köleleştirilmiş kadınlar ise en aciz olanlarıydı. Onlar efendileri tarafından istismar edilmek için vardılar adeta. Georgia eyaletindeki bir köle kadın yeni gelen bir İngiliz'e şunları söylüyordu: "Zavallı bedenimizi kamçıdan biraz olsun uzaklaştırmak için her şeyi yaparız. [Efendim] çalılığa giderken onu takip etmemi
Bana dünyayı öğreten,ait olmanın hissiyle yaşamayı kolaylaştıran o güzel dostlukları çok özlüyorum.
Nerede başlardı kötülük? Nasıl sızardı içeri? Kişisel bir şey miydi kötü olmak? Bir amacın arkasına mı saklanırdı hep, yoksa o amaç insanın içinde mi gizliydi sinsice?