Ruveym(rah) anlatıyor:Ebu Said El Harazi'nin vefatında yanındaydım.Son nefeslerinde şöyle diyordu:
Ariflerin kalplerinin inilti ve meyli yalnızca O'nun zikri içindir. Münacatlarındaki sırlı zikirler yine O'nadır.
Ölümünün kadehleri gezdirilince onların üstünde,her şükür sahibi bir biri gibi dünyadan ayrılıp ilahi rahmete kavuşurlar.
Onların gayretleri,gökteki parlak yıldızlar gibi parlayan,Allah'ın sevdiği kulların ordusuna katılmaktır.
Öldürülürken onun sevgisiyle bedenleri, ruhları perdeler altında en yüksek zirvelere doğru çıkmaktadır.
Onlar bu yolculuklarını ancak sevgililerinin yanında son buldururlar. Ruhları kendilerinden ayrılırken bir acı veya zararda görmezler.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Neyse canım ben daha o kadar:)))
Ne vardı ki şöyle doyasıya yesek de hiç kilo almasak. Acaba bu sayede çok kilolu insanların da ayakları yerden kesiliyor mudur? Neyse canım ben zaten daha o kadar şişman değilim.
Kafka ve o bitmek bilmeyen korku duygusu üzerineAlıntı
Mektupların arasında en güzelleri (aslında bunu söylemek gereksiz, çünkü mektupların bütünüyle, neredeyse her satırıyla başıma gelen en güzel şey) "korku" ma hak verdiğin, aynı zamanda korkmamam gerektiğini açıklamaya çalıştığın mektuplar. Çünkü ben de her ne kadar korkumu rüşvet alarak savunan biri gibi görünsem de muhtemelen içten içe ona hak veriyorum, evet, ben ondan meydana geliyorum, belki de o benim en iyi parçam. Benim en iyi parçam olduğuna göre, senin bende sevdiğin tek şey belki de. Bende sevilmeye değer başka ne olabilir ki? Ama bu sevilmeye değer.
Sayfa 245 - Timaş Yayınları
Söylenecek birikmiş o kadar şey vardı ki!
Sana ilk defa her şeyi söylemek istiyorum; bütün hayatımı bilmelisin, o hayat ki, hep senindi ve sen onu asla bilmedin.
