Kalp ne ile doluysa, dudaklardan o dökülür ve bu sanırım şairin tüy kalemi için de geçerlidir! - Bir keresinde Üstat Abraham'ın eski bir kitapta sözü edilen acayip bir adamdan bahsettiğini duymuştum. Bu adamın vücudunda özel bir cins materia peccans(Hastalığa sebep olan bir madde) gürültü edip duruyormuş ve bu sadece parmaklar yoluyla dışarı atılabiliyormuş. O da güzel, beyaz bir kâğıdı elinin altına koymuş ve böylece içindeki öfkeyle gürültü patırtı eden varlığın dışarı attıklarını yakalamış, ortaya çıkan bu bayağı atıkları da içinden gelen şiirler olarak adlandırmış.
İdam mahkumunun biri ölümünden bir saat önce, yüksek bir dağın tepesinde, ancak iki ayağının sığabileceği kadar daracık bir yerde yaşaması gerekse, çevresindeyse uçurumlar, okyanuslar, sonsuz karanlıklar, fırtınalar ve sonsuz bir yalnızlık olsa, yine de o bir avuç yerde ömrü boyunca, binlerce yıl, sonsuza dek yaşamanın, O anda ölmeye yeğleneceğini söylemiş. Yeter ki yaşasın! Yalnızca yaşasın!