giriş ve gelişme,sonuca karşı beklentimi yükseltmişti
Kesinlikle güzel bir kitap ancak yazar "Herkesin yolculuğu kendine" şeklinde düşündüğü için çoğu yeri eksik bırakmış bence. O eksiklikler farklı yönlerden doldurulabilirdi diye düşünüyorum. Ancak güzel bi teşvik oluyor bu boş bırakma. Ayrıca kitapta birden fazla insanın yolculuk deneyimi yer alıyor kısa kısa. İnsan kendini daha çok merak ediyor diğerlerinin deneyim sürecini okudukça.
“Edebiyatçılar bence bu dünyanın en büyük silahşorları… Silahları ise hiç şüphesiz hayatları boyunca kelimelerle yaptıkları savaştan galip gelen kalemleri… Kan yetine silahlarından mürekkep damlayan kahramanlar ordusu onlar!”
“Aşkların en güzeli, kör gibi olmakta değil kördüğüm gibi olmakta saklıdır.”
Herkese Merhaba
Okurken yüreğimi dağlayan gerçek bir hayat hikayesinden esinlenilerek yazılmış bir kitaptan bahsetmek istiyorum sizlere.
DOğu Türkistanda zulüm gören Türkleri anlatan ve oldukça da acıklı olaylara sahne olacağınız bir kitap bu. Kitabımızın ana karakteri Alper Hakim ailesi ile birlikte yaşarken evleri basılarak gözleri önünde öldürülen bir annenin oğlu. Yıllarca esir kamplarında işkence görmüş ama asla umudunu vazgeçmemiş koca yürekli Alper.
Zindanda tam öldürüleceği esnada Türkiye’den çağırtılan ve mücadelesini, geldiği yeri asla unutmayarak, okuyup bit gazeteci olup yeniden ülkesine dönen ve ülkesinde olanları tüm dünyaya duyurmak isteyen kalplerden sadece bir tanesi.
Alper’in hikayesi çok hüzünlü ama biraz gerçek biraz kurgu olsa da eminim nice Alper’ler vardır o işkenceye maruz kalan.
Lütfen Uygur Türklerine yapılan işkenceleri bilmek ve duyurmak adına bu kitaba mutlaka bir şans verin. Güneş hepimiz için maalesef aynı doğmuyor.
Reklam
Çevirisi öyle kötü ki sonlara doğru anlamaya çalışmaktan vazgeçtim artık. Animasyonunu izlerken çok keyif almıştım ama malesef kitabını okumak o kadar da keyif vermedi.
Oya Mumcuoğlu - Atlasın Kızları
Herkese selamlar
Nasılsınız, neler yapıyorsunuz?
Bugün sizlere severek ve de hemcinslerimin hikayelerini okuyup öğrendiğim bir kitap ile geldim.
Kitabımızın adı Atlasın Kızları çünkü kitapta dünyanın her bir tarafından hikayesi bu kitapta anlatılan seyyah kadınların hikayeleri var.
Kitabın alt başlığı olan "Seyyah kadınların bilinmeyen hikayeleri" ni gördüğüm an kitaba olan merakım artmıştı bile.
Bugüne kadar gerek günlük hayatta gerek okullarda, derslerde gezi yapan, keşif yapan erkekler anlatıldı. Amerika kıtasını bulan da bir erkekti bir adada yaşam mücadelesi veren de... Peki ya onlar tüm bunları yaparken kadınlar boş mu durdu? Elbette ki onların da yüzyıllardır süregelen mücadeleleri vardı sadece çok azı kaleme alınmış ya da kendi adından söz ettirmişti.
İşte bu kitap tam da bu noktada farklılığıyla öne çıkıyor çünkü o dönemlerde kadınların neler yaptığını, nelerle mücadele edip hangi maceralara atıldığını okuyoruz bu kitapta.
Birbirinden farklı seyyah kadınların hikayesi anlatılsa da kitapta hepsinin hikayesinin başlangıç noktası aynıydı. Dışarda nasıl bir hayat olduğunu merak etmek ve o farklı dünyaları keşfetme cesareti göstermek. Belki de sizin de bazı adımları atmak için biraz merak ve cesaretlendirilmeye ihtiyacınız vardır.
Bu tarz kitaplar okumayı seviyorsanız mutlaka şans vermelisiniz.
Eğer 'Şeker Portakalı' kitabını okumadıysanız, hemen okuyorsunuz! O kadar güzel bir kitap ki...
Kitabın içindeki bazı karakterle çok ayar oldum. Ama bazı karakterleri de o kadar çok sevdim. Gerçekten üzülmek istiyorsanız, bu kitabı okuyabilirsiniz. Ama merak etmeyin, bu kitap için üzülmeye bile değer.
Kitabı okurken çok üzüldüm ama çok da sevdim. Kitabın hissettirdiği duygular o kadar yoğun ki... Bu kitabı -kesinlikle- size öneriyorum. Ayriyeten bu kitap benim asla değişmeyecek 1. favori kitabım olucak.
Kendine Çarpan Bir Zihin: Tehlikeli Oyunlar·479 syf.·İnceleme
6/10
2026 20. kitabı
Önsözünü okumamanız gereken bir kitap kendisi. İnsan bari "spoiler içerir" diye bir not düşer. Kitaba henüz başlamadan sonuyla ilgili önemli bir detayı öğrenmiş oldum. Bu yüzden, okumayı düşünenlere önsözü en sona bırakmalarını tavsiye ederim.Tutunamayanlar'ı değerlendirirken Oğuz Atay'dan ve hayatından bahsetmiştim. Bu nedenle burada tekrar aynı konulara değinmeyeceğim. Kitabın sonunda yer alan değerlendirmelerden birini çok beğendiğim için incelememde ona da yer vermek istedim.
Hepimiz çocukken oyunlar oynadık. Kimi zaman yaşadıklarımızı, kimi zaman yaşayamadıklarımızı, kimi zaman da hayal dünyamızın izin verdiği ölçüde bambaşka hayatları canlandırdık. Tehlikeli Oyunlar'da da buna benzer bir durum vardır. Yaşanmamış olaylar oynanır, yazılır ve yeniden kurulur.
Kitaptaki hayali arkadaş meselesi de biraz çocuklukla ilişkilidir. Freud, 3-6 yaş aralığında hayali arkadaşların normal olduğunu söyler. Tıpkı Albay Hüsamettin gibi...
"Ben çocukları sevmiyordum; onları çok aptal buluyordum. Allah'tan ben çocuk olmamıştım." der Oğuz Atay, Tehlikeli Oyunlar'da. Belki de yazdıklarının bir kısmı yaşayamadığı çocukluğundan kaynaklanıyordu. Bu yönüyle Tehlikeli Oyunlar, biraz da yaşanamamışlıkların ve hayal kırıklıklarının romanı gibi geliyor bana.
Anlatım bakımından Tehlikeli Oyunlar, Tutunamayanlar'a oldukça benziyor. Ancak konu bakımından farklı eserlerdir.
Tutunamayanlar, Oğuz Atay'ın memleket meseleleriyle ilgilenilen yıllarda tanıdığı insanları ve çevreyi konu alır. Ancak bunu doğrudan anlatmak yerine, o çevrenin eksiklerini, çelişkilerini ve insanlarını alaycı ama aynı zamanda acı bir bakışla eleştirir.
Tehlikeli Oyunlar ise daha çok kadınlarla ilişkiler, duygusal çatışmalar ve insanın karmaşık iç dünyası üzerine kuruludur. Romandaki düşünceler ve
Reklam
Reklam