Ben olmayan ben'i ağırlarken odam
Sesler gelir kulağıma dipsiz bir derinlikten
Bir daha gelmeyeceklerden sonra başlar susuşlar...
Odamı sınırlayan dört duvar arasında, varlığımı ve düşüncelerimi kuşatan hisarın içinde ömrüm azar azar eriyor bir mum gibi, hayır, yanlışım var, ömrüm bir oduna benziyor, ocaktan düşen bir oduna: Öteki odunların ateşinde kavrulmuş, kömürleşmiş, ama ne yanmış, ne olduğu gibi kalmış bir oduna benziyor. Fakat diğerlerinin dumanından, soluğundan boğulmuş. Odam, bütün diğer odalar gibi, kerpiçten yapılmış, çok çok eski binlerce evin yıkıntıları üzerine.
Reklam
Çatı katında tozlanmıştır şimdi kitaplarım:D
Çatı katında bir odam, kitaplarım vardı. Param azdı, ama canım nasıl isterse öyle yaşıyordum.
Jean- Jacques RousseauAlıntı
Yürümeden hiçbir şey yapmam, benim çalışma odam kırlardır. Masa, kâğıtlar ve kitaplardan oluşan bir manzara beni daraltır. Çalışma araç gereçleri bezginlik verir bana, yazı yazmak için masaya oturursam yazacak bir şey bulamam ve bir düşüncem olması gereği de beni tamamen düşüncesiz bırakır.
"Bunca kaygı ve bilinmezliğin ortasında yine de kendimi en iyi ve emin hissettiğim yer çalışma odam. Kütüphanem ve masam. "
Reklam
Reklam