Puan vermedi
Merhabaalar, bu sıralar oldukça popüler olan bir seri ile geldim. Dizisinin çıkmasıyla birlikte sosyal medyayı kastı kavurdu. Ben de tabi ki hem okudum hem de diziyi izledim. Anlaşma, Off-Campus’ün ilk kitabı, Hannah ve Garret çiftini ele alıyor. Hayatlarını, sahte ilişkiden gerçek aşka dönüşü okuyoruz.
Hannah ve Garret çiftini çok sevdim. Özellikle Garret Graham’a düşmeyen de ne bileyim yani. Ayıla bayıla hem okuduğum hem izlediğim bir karakter oldu. Gerçi ben önce diziyi izlediğim için Garret’ı kafamda hep dizideki oyuncu olarak canlandırdım. Kitapta ise dizide olmayan o kadar çok ayrıntı vardı ki, iyi ki kitap okuyorum diyorum. Çünkü o boşlukları hep kitaptan tamamladım. Hannah’ın düşünceleri, Garret’ın babasından yana olan yaraları kitapta çok net anlatılıyor. Kitabı okumayanlar bence önce kitabı okusun ondan sonra diziyi izlesin.
Yazarın kalemiyle açıkçası daha önce tanışmamıştım. Tam benim ergen zamanlarımda çıkan o kesimin çok sevdiği bir seri olmuş. O zamanlarda okusam kesin beğenirdim, tam benim sevdiğim tarz. Her neyse geç olsun güç olmasın diyorum ve yeni tanıştığım içinde mutlu olduğumu aktarıyorum sizlere
𝐏𝐞𝐫𝐬𝐨𝐧𝐚 𝟑 ~ 𝐆𝐨̈𝐥𝐠𝐞
Herkese Merhabalar...
Sizlere harika serinin son kitabı ile geldim.
Evet bir seri daha bitti.
Ama onlar ile tanışmak onların hikayesini okumak.
Yazarın o muhteşem atmosferinde buluşmak gibisi var mı?
Bu seri gerçekten bir başka ve iyi ki okudum dediklerimden.
Tabi şimdi bu üçüncü ve son kitap olunca spoiler olmasına diye biraz daha dikkat etmem lazım ehh kendimi tutabilirsem
Klasik başlamayan hikâyemiz yine klasik bir klişe ile bitmiyor.
O nasıl mı oluyor?
Hani her böyle aşk, meşk durumlarında kitabın sonunda yıllar sonrasına gidip evlendikleri ve çocukları oldukları doğum anı ya da ona şu ismi bu ismi koyalım gibi klişeler var ya öyle bitmedi.
Onlar zaten bizim gözümüzde ayrılmaz ikili, eş.
Yani zaten seviyorum seriyi iyice de aşık oldum.
Unutmadan yetişkin içerikli olduğunu ekleyeyim.
Feray ve Hektor
İkinci kitap öyle bir yerde bitmişti ki elimde olunca tabi ki direk üçe başlamıştım.
Bir cinayet ile başlayan onların buluşması, başka bir cinayet ile tekrar birleşiyor.
Feray'ın akıl sağlığını kaybetmesi için akıl hastanesine kapatılması, Hektor'un uzun süre uyutulması ve aradan geçen sekiz aydan sonra...
İkili bir araya geliyor ve o gece düzenlenen sergide biri ölü bulunuyor.
Hayalet onların peşinden gelmeye devam ediyor.
Geçmişten gelen bu hayalet peşlerini bırakmıyor.
Ki ona ulaşmaya az kalmıştı ama ellerinde olabilecek tanık (tabi onu eskiden ve yakinen tanıyorlar) kendi yaşamına son verince onlara yine sorular, bilmeceler bırakır.
Bu ikili çok güçlü ve bir arada olduklarını zaman ise bulamayacakları şey yok.
Tabi onu da bakacaklar ama sizin onlar çözerken okumanız lazım.
Feray'ın unuttukları, Hektor'un unutamadıkları ile sınavları da devam edecek.
Feray zaten hatırlamaya başlamıştı ama daha da netlestirecek.
Aileleri ile ola gerçeklerin de
Ya ben biliyodum biliyoduuuuuuum
Rebecca senin yatıcak yerin yok bize bunu yaşatmaya da hakkın yok diyorum başka bir şey demiyorum.
Kitabı çok beğendim ama sonu böyle olmamalıydı ya off çok sinirliyim
Cat için de çok gergindim sevmiyeceğimden emindim ama baya sevdim aslında violetle ilişkileri de tatlı olmuş sevindim Cat’in kötü karakter olmamasına güçlü bir karakter çünkü
Bir sonraki kitabı yeni kitap yazılmaya başladığında okurum çok olaylardan kopmamak için yoksa heyecanı kaçıyo
Andarna içinde çok heycanlıyımmmm
Helloooiii
Uzun zamandır kitaplığımı süsleyen Dedektif Josie Quinn serisinin dördüncü kitabını nihayet okuyabildik!
Nihayet diyorum zira seri yurtdışında 24. Kitaba ulaşmış, biz daha dördüncü kitabı yeni okuyabiliyoruz. Bu hızla son kitaba ne zaman ulaşırız bilmem!
Yazarın polisiye kurgusu çok güzel, kitap sayfa sayısı bu kadar az olup kurguyu dolu dolu yazması cidden büyük başarı
Dedektif Josie'nin hikayesini üçüncü kitapta keşfetmiş kendisi içinde epey üzülmüştüm. Meğerse asıl üzülmemiz gereken kişi diğer dedektif arkadaşı Gretchen'miş.
İlk üç kitapta hayatıyla ilgili sürekli bir gizem vardı ve bizi hep merakta bırakıyordu ama o gizemin bu denli karanlık, acılı ve rahatsız edici olabileceğini asla düşünmemiştim.
Gretchen'in evinin önünde genç bir adam sırtından vurulmuş halde bulunur, işin kötü yanı ise Gretchen ortada yok.
Josie arkadaşının peşine düşer ve onu üstüne kalan bu suçtan aklamak için derin bir araştırmaya girer.
Off geçmişi deştikçe ortaya dökülen sırlar herkesi şoke ediyor. Beni de!!!
Josie ve Noah'ın ilişkisi ise çok güzel bir noktaya geldi. Açıkçası bu durumdan çok ümitli değildim, yazar bize hep bir kazık atacak gibi geliyordu ama olmadı. Yani umarım geride kalan yirmi kitapta da olmaz.
Gretchen'in hikayesi, Josie ve Noah'ın yanyana mücadelesi ve psikopat manyak katillerin ortada cirit atması. Herşeyiyle iyi yazılmış bir kitaptı.
Evet sevgili @olimposyayinlari yolla gelsin serinin yenileri!
O vakte kadar serinin ilk dört kitabını alın OKUYUN ve OKUTUN
KitapRüyasından Sevgilerle
Miles ailesi gerçekten eşsiz bir hazine; hepsi o kadar sevgiyle birbirine bağlı ki, kalbim saf bir sevgiyle doldu.
Kendini sevgiye layık görmediği için yalnız kalan yaralı bir erkek kahraman var; ben ona “yaralı kuşum” diyorum. Kitabın 10. sayfasından itibaren ağlamaya başladım; o kadar farklı ve yaralı biriydi ki, duygusallığımı bir türlü bırakamadım. Normal sayfaları bile okurken gözyaşlarımı tutamıyordum. Bir noktada öyle duygulandım ki, bazı yerleri hiç okuyamadım.
Benim güzel oğlum, her panik atak geçirdiğinde içinde bir şeyler kopuyordu. Çünkü ben de panik atak yaşayan biriyim ve yazar bunu çok iyi yansıtmış. Leo her konuştuğunda içim acıyordu. Ki sorun bendeydi; aşırı empati yapıyordum. Kitabın içine girip ona sarılmak istiyordum.
Ama merak etmeyin, dram çok yoğun değildi; sadece ben aşırı duygusal ve hassastım. Yoksa Cooper yine aptalca hareketleriyle beni bayağı güldürdü. Kız kahraman tam bir kanatsız melekti. Shanon, böyle oğulları olduğu için gerçekten şanslı; her ne kadar kocası şerefsiz olsa da doğurduğu ve kurduğu aile muazzamdı.
“Sevilmeyi hak ediyorsun, Leo.” Gerçekten hak ediyordu. Sonlarda biraz eşşeklik yaptı ama olsun, arada olur. Bebeyim Leo, çok mutlu ol; bunu hak ediyorsun .
Epilogu okurken de hüngür hüngür ağladım. Leo’ya acımadım, sadece üzüldüm; mutluluğu bulduğu için gerçekten sevindim.
Leo: “Benim için önemli olan tek kişi, beni olduğum gibi seviyordu.”
Tanrım, yorum yazarken bile ağladım ya… Off!
Sonunda Zodyak Akademi'yi bizler de okumuş olduk. Ama aradığımı bulabildim mi? Maalesef hayır. Evrene giriş ve kurgu olarak çok ama çok basit bir kitaptı. Bir yandan evrenin karakterlerin yüzeyselliği, anlatımın basitliği nedeniyle kesinlikle 16-18 yaş altına uygun diyorum, bir yandan da tetikleyici unsurlar ve çok fazla cinsel öğe olması nedeniyle kesinlikle 18 yaş üstü okumalı diyorum. Bu nedenle de çok arada kaldım açıkçası..
Öncelikle baskı çok iyiydi. Çizimler de çok başarılıydı. Sevgili Ekin ve Olimpos Yayınları çok iyi bir iş çıkarmış. Ancak kurgu için beklentiyi düşük tutarak başlarsanız daha çok zevk alacağınızı düşünüyorum. Türkçesini beklememin de pek bir anlamı yokmuş onu fark ettim. Hatta son ek bölümü İngilizce okusam muhtemelen daha komik gelebilirdi. Türkçe okuyunca biraz garip geldi bana açıkçası..
Kurguya gelecek olursak Tory ve Darcy anne babasını küçük yaşta kaybetmiş, koruyucu aile sisteminde savrularak büyümüş ikiz kardeşler.. 18 yaşına gelince sistemden atılınca deyim yerindeyse yaşam savaşı vermeye başlıyorlar. Tam da o sırada Orion karşılarına çıkıyor. Fae olduklarını, hatta iyi bir ailenin mirasçıları olduklarını, Zodyak Akademi diye bir okulda eğitimlerini tamamlarlarsa bu mirasa sahip olabileceklerini söylüyor. Kızlarımız da biraz bu miras için biraz da Telkin büyüsünün zorlamasıyla kabul ediyorlar. Okula gidince de fark ediyorlar ki iyi aile kısmı biraz basit kalmış, meğer bizim kızlar Solaria'nın son Kral ve Kraliçesinin çocukları yani Fae tahtının varisleriymiş. Faeler şuan 4 aile tarafından yönetiliyormuş. Ve tesadüf budur ki bu ailelerin varisleri de şu an Zodyak Akademi'de eğitim alıyorlarmış.
Sonrasında ne mi oluyor?? Off ki ne off.. Bu 4 varis ve onların destekleyicileri tarafından okulda inanılmaz bir zorbalık görüyorlar.
