“Bu oda karanlık”diyordum,”bu oda yalnız bugün değil,her zaman böyle karanlık...Burada kitaplarımla ben yaşarız ve bize aydınlık getirecek kimsemiz yok...Ben burda yalnızlığı bardak bardak içiyorum.
Tabansızım,aklım başımda,ellerim uyanık bir atmaca gülüşünde ellerin boyalı da olsa kentten de gelsen dağdan değilsin dokunma yüreğinme şu ölenler kimdi, şu şarkı nerden sana dokunma yüreğime
Sevginin bu kadar içten ve hiçbir amaç güdülmeden sadece sevmek olarak aktarıldığı insanda sevgi adına umut verici şeylerin halen var olduğuna inandıran bi kitap