“Etrafın seni sıktığı zaman kitap oku... Ben şimdiye kadar her şeyden çok kitaplarımı severdim. Bundan sonra her şeyden çok seni seveceğim ve kitapları beraber seveceğiz.”
Düşünüyorum da, seni tanımasaydım, sensiz kalmayacaktım. Bilmeyecektim yokluğunun bu kadar dayanılmaz olduğunu.
Beni sen bütünlemiştin, yine sen yarım bıraktın.
Şimdi, belki yine seninleyim, ama öyle kırık ve öylesine sensizim ki.
Oku, bu seninle dopdolu satırları ve söyle bana
...Sözlerimi fazla uzattım, farkındayım. Son olarak mevsim meyvelerini toplayıp kurut, bahçenizdeki dut ağacının altına akşam masaları kur, kahvaltıda muhakkak reçel ye, turkuaz rengi eşarbını boynundan eksik etme, iyi şiirler oku, dünyanın rengine kan ve sevmeyi sürdür, sürdürmeyi sürdür...
"Yayı gereken kat ettiğim yol uzundu. Şimdiyse oku fırlatırken büyük riskler aldığmı ve elimden geleni ardıma koymadığımı vicdanımda hissediyorum," diyebilmelidir.