öfk
@okuryazardinler
Ancora imparo
Lisedeyken okuduğumda popülizmin etkisiyle ve muhtemelen biraz da kelimelerin değerini nispeten daha az anladığımdan olsa gerek şu an aldığım hazzı alamamıştım.
Ahmed Arif şiirinde imgeyi bir öge olarak değil, bütüncül olarak kullanıyor. Pek çok şairde birkaç mısrada gördüğümüz imgenin yeri onun şiirinde bir dizede, çoğu zaman da şiirin tamamında yer alıyor. Üstelik bunu da kelimelerin arkasına gizlemeye çalışmak yerine okuyucunun gözüne sokmak istercesine yapıyor.
Sıkça kullandığı natural kelimeler pek çok zaman coşkuya sevketmekle beraber karşıladığı alt metniyle de kelimenin anlamına anlam katıyor.
Edebiyatımızın bu kıymetli şairini yaşamıyla beraber okumanızı ve öğrenmenizi tavsiye ederim. İyi okumalar...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Cumhuriyetimizin ilk yüzyılı üzerine pek çok konunun ele alındığı güzel bir değerlendirme. Kitap her ne kadar Cumhuriyetimizin ilk yüzyılını anlatmayı esas alsa da bu süreci anlamada -özellikle de kuruluş dönemini- önemli katkı sağlayacak Tanzimat dediğimiz modernleşme döneminden başlayarak anlatılıyor.
Bir tarih çalışması ya da akademik eserden ziyade tam anlamıyla bir dizi Cumhuriyet sohbeti. Bu ifadeden yanlış anlaşılmasın; kitap bahsettiği sürecin en önemli konularını İlber Ortaylı'nın alışılagelmiş tarzıyla dolu dolu açıklıyor.
Atatürk ve silah arkadaşların yetiştiği istibdad günlerinden, İttihat ve Terakki'ye; Milli Mücadele Dönemi'nden, çok partili siyasi hayatın başladığı 1946-1950'li yıllara pek çok konuda fazlasıyla bilgilendiriyor. Yine bu konuların yanında yeni devletimizin ilk günlerinden beri süregelen etnik sorunlara, irtica meselesine, eğitim sorununa da tavsiyeleriyle birlikte değiniyor İlber Hoca.
Tüm bunlarla birlikte 1876'dan 1924'e ve 1982'ye anayasa metinlerimizi, sosyokültürel sorunlar olan şehirleşme, üniversiteleşme, gecekondulaşma, ekonomik büyüme, gündelik yaşamdaki nitelik ve kalite kaybı gibi gelişmeleri de aydınlatıyor.
Kültürümüzün bütün yelpazesine aşina bir tarihçiye gazeteci kimliğinin ustalığıyla etkin sorular sorarak bu kitabı daha da akıcı ve konu bütünlüğü açısından kusursuz hale getiren İsmail Küçükkaya'nın hakkını teslim etmek gerektiğini düşünüyorum.
İlber Hoca'nın Gazi Mustafa Kemal Atatürk kitabını da çok beğendiğimi belirterek iki kitabı da ısrarla tavsiye ediyorum. Keyifli okumalar dilerim.
Kitabı okurken uzunca bir süre tıpkı Küçük Prens'i okurken de yaşadığım gibi çocuk kitabı okuyormuş hissine kapıldım. Ama ilerledikçe gelişen olayların altında verilmek istenen mesajları kavramaya başladım ve gördüm ki pek çok mesajı imgesel olarak aktarmış Golding.
Liderlik savaşının insanların doğal yapısında olduğunu ve bunu kazanmak için de dost kazanma ve düşman kaybetme (gerekirse yok etme) yöntemlerini uygulamasını açık bir şekilde gösteriyor bu roman. Gruplaşmaların temelinde insanın en derinlerinde saklı pırıltıları ve kötülükleri meydana çıkarma uğraşındaki insanları betimliyor. Yine bu kötülüklerle beraber her insanın içinde yatan iyiliği de gözlerimiz önüne seriyor ve tıpkı her insanın yaşamında olduğu gibi içimizdeki iyi ve kötünün savaşını muhteşem bir şekilde anlatıyor. Yaygın bir şekilde söylenen “çocuklar gibi saf ve masum" klişesinden sıyrılıp çocuk da olsa insanların belirli koşullar altında içlerindeki kötülüğü dışa vurmaktan hiç de geri kalmadıklarını görüyoruz. Spoiler vermeden kitap hakkında aktarabileceklerim bunlar :) Keyifli okumalar dilerim.
İlk sayfalarında kitabın farklı anlatım tarzına alışabilmek için çaba göstermeniz gerekiyor. Albert Camus'nün Yabancı'sındaki Meursault'a fazlasıyla benzettiğim C. yeterince parası olan, her sabah işe gider gibi çıkıp gün boyu aylaklık yaparken bir yandan da insanları gözlemleyişini, bu gözlemler sırasında da sık sık içine kapanışını, hatıralarına(çoğunlukla çocukluk hatıralarına) gidişini okuduğumuz alışılagelmişin dışında bir karakter. Hayatının anlamsızlığından yakınırken çoğunlukla umursamaz bir tavır takınıyor. Sıradanlığa ve alışılmışa fazlasıyla karşı çıkıyor. “Hem farklıyı hem doğru olanı arıyor. Çabasının boşuna olduğunun da farkında üstelik. Zor bir karakter, zor bir yaşam, yalın bir roman."
Sıradışı bir anlatım tarzıyla farklı bir karakteri okuyarak deneyimlemek isterseniz kitabı kesinlikle tavsiye ederim. Keyifli okumalar.
Okurken bir yandan Montaigne'in düşünce dünyasını keşfederken bir yandan da kendinizi buluyorsunuz tümcelerde. “Kendini anlatıyordu ama kendini anlatırken insan düşüncesini yeni bir yola sokuyor,köhne inanışları, doğaya, akla aykırı alışkanlıkları, safsataları baltalıyor, dünya sevgisine, müspet düşünüşe, gerçekçi edebiyata yol açıyordu." Tekrar tekrar okunması gereken, her seferinde farklı hisler bulabileceğimiz bir eser. Altını çizip alıntılar yapmak konusuna gelecek olursak her satırın altını çizmek gerekeceği kanısındayım. Kitabı ısrarla tavsiye ediyor ve keyifli okumalar diliyorum.
