“Acı bir kader değildir, insanın değişmez yoldaşıdır.”
Daha fazlası olmasın dediğim her sefer daha fazlası oldu kitapta. İmkansızlıklar içinde herkesin kendi rolünü oynadığı, felaket sonrası herkesin her şeye rağmen birbirine tutunduğu bu ailenin hikayesi bence çok güzeldi. O kadar yoksuldular ki, başlarına gelenlerin, onları bugüne getiren geçmişin muhakemesini bile yapamadılar gibi hissettirdi. Sadece hayatta kalmak için yaşanmış bir ömür... Kitaptaki çocuk karakterlerin masumiyeti beni en çok etkileyen şey oldu. Onlar her zaman mutlu olmanın bir yolunu bulabildiler…
Hayatta insanın başına her şey gelir diye düşündürttü bu kitap bana. Ve geriye sadece her şeye rağmen yaşamaya devam etmek kalır…