Büyük düşüncelerin adamı olmaktan haz duyuyordu. İnsanoğlunun dertlerine yabancı değildi. Bazen, insanların çektiklerini düşünerek ruhunun derinliklerinde için için ağlıyor, acı çekiyor; bazen de içine garip, nedensiz bir hüzün çöküyor, uzaklarda bir dünyanın, belki de Ştoltz'un onu bir zamanlar yönlendirdiği dünyanın özlemini çekiyordu...