Germakoçi, Laz halk söylencesinde bahsi geçen, maymun ile insan arası bir orman yaratığı. Ormanların derinliklerinde yaşadığı, uzun boylu ve çok iri olduğu, vücudunun ise tamamen kıllarla kaplı olduğu söylenir.
Gürcücede Oçokoçi ve Megrelya'da Oçhokoçi isimleriyle anılan canavarlarla aynı özellikleri taşır. Konuşmasını bilmez, çıkardığı dayanılmaz sesler ile insanları korkutur.
Vücudu bazen bir maymun bazen de bir ayı gibi tasvir edilir. Halk arasında “Yaban Adamı” denir.
Uzun ve son derece keskin pençeleri vardır. Yanında her zaman balta veya benzeri kesici bir alet taşır. Kendisine saldıran insanları bu aletlerle ikiye ayırarak öldürür.
Bazı söylencelerde ise yanında herhangi bir alet taşımamasına rağmen yine de insanları parçalara ayırdığı anlatılır. Ama bu sefer balta yerine tırnaklarını kullanmaktadır.
Germakoçi'yi öldürmek için tek bir el ateş edilmesi gerekmektedir. İnsanlar tarafından öldürülen yaratık, ikinci kez ateş edildiğinde mutlaka dirilir. Böyle olursa Germakoçi gücünü yeniden kazanıp avcıyı öldürür.
Laz kültüründe “Ziputina” adıyla bilinen bir masalda da adı geçen Germakoçi, bu varyantta bir yamyam olarak anılır.
Germakoçi hakkında ilk ağızdan anlatılan bir hikâye şu şekildedir: “Biz Karadenizliler cinlerin geceleri ormanlarda horon teptiğini düşünen yahut onlarla horon teptiğini söyleyen insanlarla dahi muhatap olduğumuz için bu hikâyeler bizde ne gerçek ne yalan, ikisi arasında takılıp kalmıştır. Bahsettiğim hikâye bizzat babaannemin başından geçmiş. Şöyle ki köy yerinde sabah erkenden kalkılır ve tarlaya çalışmaya öyle gidilir. Ancak saat olmadığı için aya bakarak hareket edilip öyle evden çıkılır. Babannemle babası bir sabah saati yanlış hesaplayıp birkaç saat evvelden yani gece yarısından az sonra yola çıkmışlar. Yol kenarında tüylerle
Sayfa 110 - Holden Kitap, 5. Basım, İllüstrasyonlar: Aslı Ekim