Onur Palut
@opalut
Şu anda okuduğu kitap
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
"Lütfen," dedim. "Köpeğim için bir kemik verir misiniz? Üzerinde et olmasa da olur, ağzında oyalanacak bir şey olsun yeter!"
Adam, bir kemik verdi, küçük, kusursuz bir kemik, üzerinde et bile vardı. Teşekkür ettim ve dışarıya çıktım. Demirciler geçidine daldım, ta içerlere yürüdüm, bir arka avluda yıkık bir kapı önünde durdum. Etrafımda kimsecikler yoktu ve dört bir yanım karanlıktı. Kemiği kemirmeye başladım. Bayat kanın tıkayıcı kokusuydu kemikten yükselen. Yuttuklarımı çıkarmayacak olursam, faydasını görecektim kuşkusuz. Midemi yatıştırmam gerekiyordu. Gel gelelim başka lezzetleri hayal etmeye çalışsam da para etmiyordu, et kırıntıları midemde ısınır ısınmaz geri geliyorlardı.
Çağdaş, gelişmiş,demokrat Avrupa ülkeleri sessizce seyrediyorlardı bu vahşeti. Her bir Müslüman Boşnak'ın teker teker yok olmasını bekliyor gibiydiler. Tam dört yıl boyunca Hıristiyan Avrupalılar, yapılan zulümleri görmezlikten geldiler. Bir yandan romanı yazarken, bir yandan da depremler yaşıyordum ruhumda. Bildiğim, öğrendiğim, beni ben yapan her şey, ait olduğum değerler skalası, altüst oluyordu. Romana kattığım her bir satırla, biraz daha uzaklaşıyordum Batı medeniyetlerinden. Yaşamım boyunca okuduğum Batı edebiyatı, dinlediğim Batı müziği, hayranı olduğum Batı sanatı, parçası olduğum tüm değerler silsilesi, kumdan kaleler gibi çöküyordu. Bu ne iki yüzlülük, ne vicdansızlık, bana dokunmayan yılan bin yaşasıncılıkmış meğer.
Beni Turk doktorlarına teslim edebilirsiniz, Türk adaletine asla! Hukukun olmadığı, adaletin tecelli etmediği diyarlarda, insanlar zengin olabilirler ama mutlu olamazlar! Adaletin bir gün benim ülkeme de uğramasını, Noel'de Noel Baba'yı bekleyen çocukların heyecanıyla beklemekteyim şimdi...