atmayan kalbinin her bir saniyesinde, atan kalbim utandı saklandığı yerden hâlâ atmaya devam ettiği için yok olmak istedi kaburgalarımın arasında. solmak ve çürümek istedi bu sessizliğin karşısında.
bir gece habersiz bize gel
merdivenler gıcırdamasın,
öyle yorgunum ki hiç sorma
sen halimden anlarsın
sabahlara kadar oturup konuşalım
kimse duymasın.
mavi bir gökyüzümüz olsun, kanatlarımız
dokunarak uçalım
insanlardan buz gibi soğudum
işte yalnız sen varsın.
öyle halsizim ki hiç sorma
anlarsın.
şiir okuyorum, balkondayım, hava biraz serin,
manzaramda gülen yüzün eksik
olsun..
dokunamamak sana,
yürüdüğün yerleri ezberleyip peşinden koşmak
olsun..
beni unuttuğun yerde, bak burada eksiliyor hayat.