Günah, kalın siyah bir duman çıkaran ateşe benzer. O ateş ve duman bir evde bu şekilde yetmiş sene yanıp tütse, evin içi kararıp karanlığa dönüşmez mi? Günahla kararan kalp de böyledir.
Peki çaresi?
Öyle bir kalp ancak tövbeyle temizlenebilir.
Kitabın sonunun çarpıcı bir şekilde sonlanması beni oldukça etkiledi. Geneline baktığımda ise mutluluğu, sevinci, iyimserliği ve kötülüğü güçlü bir şekilde hissettim. Ayrıca efsanelerle sarılmış, mükemmel bir dönem eleştirisi olarakta kitap üzerinde inceleme yapılabilir. Son sözümüz;
Sen hep yaşa çocuk…
Keyifli okumalar!
Kehf Suresi 109. Ayet
قُلْ لَوْ كَانَ الْبَحْرُ مِدَاداً لِكَلِمَاتِ رَبّ۪ي لَنَفِدَ الْبَحْرُ قَبْلَ اَنْ تَنْفَدَ كَلِمَاتُ رَبّ۪ي وَلَوْ جِئْنَا بِمِثْلِه۪ مَدَداً
De ki: "Rabbimin sözlerini yazmak için denizler mürekkep olsa ve bir o kadar da ilave etsek (denizlere deniz katsak); Rabbimin sözleri tükenmeden önce denizler tükenirdi."