Aziz Mahmud Hüdayi Hazretleri'ne ait çok bilinen tasavvufi bir şiirdir.Şiirin orijinal dörtlüğü şu şekildedir:
Nedir bu ellere ayak?
Nedir bu dillere dudak?
Aç gözün ibretle bak!
Âlem bir temaşagâh imiş…
Özetle bu şiir; insanı dış görünüşün ötesine geçmeye, etrafındaki harikaları fark etmeye ve hayatın fani (geçici) güzellikleri içinde aslında büyük bir ilahi sanatı seyrettiğini idrak etmeye davet eder.